WIT-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polikarpow WIT-1
Dane podstawowe
Państwo Związek Radziecki
Producent Polikarpow
Typ samolot szturmowy
Konstrukcja mieszana
Załoga 3
Historia
Data oblotu 1937
Lata produkcji 1937
Wycofanie ze służby ?
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd 2 x Klimow M-103
Moc 2 x 716 kW (960 KM)
Wymiary
Rozpiętość 16,5 m
Długość 12,7 m
Powierzchnia nośna 40,4 m²
Profil skrzydła Clark YH
Masa
Własna 4013 kg
Startowa 6453 kg
Osiągi
Prędkość maks. 530 km/h na 3000 m
Pułap 8000 m
Zasięg 1000 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka 37 mm
1 działko 20 mm
1 km 7,62 mm, do 1000 kg bomb

WIT-1 (воздушный истребитель танков - dosł. latający niszczyciel czołgów) – radziecki samolot szturmowy zaprojektowany w Biurze Projektowym Polikarpowa. Dwusilnikowy WIT-1 został zaprojektowany jako jeden z licznych wielozadaniowych samolotów powstałych z Związku Radzieckim przed II wojną światową. W 1937 roku zbudowano prototyp maszyny, który został oceniony jako obiecujący i na jego podstawie zaprojektowano i zbudowano jego wersję rozwojową WIT-2.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1936 roku Biuro Projektowe prowadzone przez Nikołaja Polikarpowa otrzymało rozkaz rozpoczęcia prac nad nową generacją szybkich, dwusilnikowych maszyn mogących służyć jako samoloty szturmowe i ciężkie myśliwce[1]. Pierwsza konstrukcja, WIT-1, została ukończona rok później i w oryginalnej konfiguracji miała służyć przede wszystkim jako samolot szturmowy („niszczyciel czołgów”), ale mogła też być przystosowana do innych zadań[1] – w zależności od uzbrojenia (siedem możliwych konfiguracji), maszyna mogła służyć jako niszczyciel czołgów, bombowiec nurkujący, samolot rozpoznawczy, bombowiec taktyczny i ciężki myśliwiec[2].

Samolot został oceniony jako obiecujący, ale w czasie testowania odkryto szereg problemów ze stabilnością[3] i na jego podstawie postanowiono zaprojektować jego następcę WIT-2 z nieco zmienioną konstrukcją i silnikami o większej mocy[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

WIT-1 był dwusilnikowym dolnopłatem o konstrukcji mieszanej[4]. Kadłub samolotu miał konstrukcję skorupową z zewnętrzną powłoką zbudowaną z brzozowej sklejki[4]. Skrzydła i powierzchnie sterowe miały mieszaną stalowo-duraluminiową konstrukcję kratownicową krytą powłoką duraluminiową[4]. WIT-1 był pierwszym radzieckim samolotem, w którym całe powierzchnie sterowe były wykonane z metalu[4].

Samolot miał podwozie konwencjonalne, trójkołowe – podwozie główne było chowane w locie do gondoli silnikowych, kółko ogonowe było stałe[1]. Dziób samolotu był bardzo przeszklony, co dawało bombardierowi/obserwatorowi/nawigatorowi znakomitą widoczność[1]. W dziobie znajdowało się skierowane do przodu 20-milimetrowe działko SzWAK, które mogło poruszać się w płaszczyźnie pionowej o 10°[1]. Bezpośrednio za kabiną pilota umieszczono kabinę radiotelegrafisty/tylnego strzelca, który obsługiwał pojedynczy karabin maszynowy SzKAS kalibru 7,62 mm[1]. W skrzydłach w pobliżu kadłuba umieszczono dwa działka Sz-37 kalibru 37 mm z długimi lufami wystającymi przed dziób samolotu[1].

Samolot mógł przenosić do 600 kilogramów bomb w wewnętrznej komorze bombowej lub dwie 500-kilogramowe bomby FAB-500, po jednej pod każdym skrzydłem[1].

Napęd stanowiły dwa silniki rzędowe typu Klimow M-103 o mocy 716 kW (960 KM) każdy z trójłopatowymi śmigłami[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Gordon ↓, s. 281.
  2. Alexandre Savine: VIT-1, SVB, MPI-1 by N.N.Polikarpov (ang.). 1997-04-10. [dostęp 2015-12-02].
  3. Polikarpov VIT-1 (ang.). memim.com. [dostęp 2015-12-02].
  4. a b c d Gunston ↓, s. 305.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]