Wacław Dąbrowski (mikrobiolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy profesora mikrobiologii. Zobacz też: inne osoby nazywające się Wacław Dąbrowski.
Wacław Dąbrowski
Wacław Dąbrowski
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1879
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1962
Zalesie
profesor nauk bakteriologicznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Profesura 1918
Uczelnia SGGW
Rektor SGGW
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy

Wacław Dąbrowski (ur. 9 maja 1879 w Warszawie - zm. 24 kwietnia 1962 w Zalesiu koło Warszawy) – polski mikrobiolog, twórca Instytutu Fermentacyjnego i Bakteriologii Rolnej Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie (1910), później przekształconej w Instytut (1911), rektor SGGW.

Był młodszym bratem Józefa i starszym bratem Mariana, mąż Wandy Dąbrowskiej. W 1899 ukończył gimnazjum filologiczne w Radomiu. Studia podjął na Uniwersyetcie Warszawskim kończąc je egzaminem zdanym przed komisją w 1907 w Odessie. W 1911 zorganizował Instytut Fermentacyjny i Bakterologii Rolnej zwany następnie Instytutem Przemysłu Fermentacyjnego. Od 1918 profesor mikrobiologii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.[1] Pisał prace poświęcone budowie i występowaniu drożdży, rolach bakterii w procesach fermentacyjnych i mikroflorze wody. Pracował i był członkiem Komisji Przemysłu Rolniczego Międzynarodowego Instytutu Rolniczego w Rzymie.[2] Prace: „Sur l'Endomyces fibuliger” (1909); „Die Hefen in Milch und Milchprodukten”; „Konserwacja wysłodów buraczanych” (1917). Założył i redagował czasopisma: Przemysł Gorzelniczy (1912) oraz Przemysł Rolny (1924).

Grobowiec rodzinny rektora Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego - Wacława Dąbrowskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy II klasy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]