Wacław Feryniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Feryniec
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1924
Brześć
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 2017
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 1 Warszawski Pułk Czołgów
4 Drezdeńska Brygada Pancerna
33 Pułk Czołgów
Ministerstwo Obrony Narodowej
Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego
Stanowiska Dowódca czołgu
Dowódca batalionu pancernego
Dowódca pułku czołgów
Pomocnik szefa Wydziału Operacyjnego Polskiej Delegacji w Laosie
Pracownik MON i SG WP
Attaché wojskowy w Sofii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1943–1989) Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”

Wacław Feryniec (ur. 25 sierpnia 1924 w Brześciu, zm. 18 kwietnia 2017 w Warszawie) – oficer polskiej broni pancernej w randze pułkownika. Historyczny dowódca czołgu o numerze bocznym 102 w 1 Brygadzie Pancernej im. Bohaterów Westerplatte.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii i Jana. 15 kwietnia 1943 wstąpił do powstającego w Związku Radzieckim zalążka Wojska Polskiego. Po utworzeniu 1 Korpusu Polskiego, w stopniu chorążego, został skierowany do 1 Brygady Pancernej. W czasie walk pod Lenino dowodził czołgiem T-34, który unieruchomiony wspierał piechotę ogniem z miejsca przymusowego postoju. Wieczorem, mimo ostrzału udało się dokonać niezbędnej naprawy i maszyna powróciła na wschodni brzeg Miereji (czołg stanowi eksponat Muzeum Wojska Polskiego)[1].

Następnie, w stopniu podporucznika, Wacław Feryniec został dowódcą czołgu o numerze bocznym 102, wchodzącym w skład kompanii sztabowej 1 Pułku Czołgów 1 BPanc. W czasie walk na przyczółku warecko-magnuszewskim, 10 sierpnia 1944, czołg 102 wyruszył z odsieczą okrążonemu batalionowi piechoty radzieckiej kpt. Iwana Bielanina. Po dotarciu do pozycji Sowietów i dostarczeniu im zaopatrzenia czołg ppor. Feryńca wrócił do sztabu brygady[2][3][4].

We wrześniu 1945 por. Feryniec został dowódcą 2 batalionu czołgów 4 Brygady Pancernej. Następnie pełnił różne funkcje w wojsku min. dowodząc pułkiem pancernym oraz pracując w MON i Sztabie Generalnym. W latach 1965-66 pełnił służbę w Polskiej Delegacji Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie jako pomocnik szefa Wydziału Operacyjnego. Przez trzy lata (1984-87) pracował jako attaché wojskowy, morski i lądowy przy Ambasadzie PRL w Sofii. Służbę zakończył w randze pułkownika.

W latach 60 Janusz Przymanowski, tworząc opracowanie bitwy pod Studziankami, napisał powieść pt. Czterej pancerni i pies. Główni bohaterowie stanowią załogę czołgu o numerze bocznym 102, który także szedł z odsieczą radzieckiemu batalionowi na przyczółku warecko-magnuszewskim[5]. Płk Wacław Feryniec był jednym z pierwowzorów por. Wasyla Semena (serialowy Olgierd Jarosz) - pierwszego dowódcy czołgu.

Płk Wacław Feryniec zmarł w 2017. Spoczął obok żony Haliny na warszawskim cmentarzu prawosławnym. Para miała syna Wacława, także pułkownika Wojska Polskiego. Pamiątki po płk Wacławie Feryńcu starszym znajdują się w dzierżoniowskiej Izbie Pamięci Żołnierza Polskiego i Muzeum Studzianki Pancerne[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

i inne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, www.muzeumwp.pl [dostęp 2019-02-21].
  2. Tankiści. Prawdziwa historia czterech pancernych, s. 189-193.
  3. Niech się dzieje historia. Studzianki 1944. - Powiat Tomaszowski, www.powiat-tomaszowski.pl [dostęp 2019-02-21] (pol.).
  4. Tego samego dnia do innej okrążonej jednostki radzieckiej (wspieranej przez 1 kompanię 1 PCz kpt. Wiktora Tiufiakowa) dostał się czołg 100 chor. Rudolfa Szczepanika.
  5. Czterej pancerni i pies, rozdział 14.
  6. Płk Wacław Feryniec w Izbie Pamięci Żołnierza Polskiego w Dzierżoniowie | DDZ24.EU, www.ddz24.eu [dostęp 2019-02-21] (pol.).
  7. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, www.muzeumwp.pl [dostęp 2019-02-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]