Wacław Januszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Wiktor Januszewski
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1880
Uniejów
Data i miejsce śmierci 9 listopada 1953
Warszawa
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 28 listopada 1922
do 13 lutego 1927
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”
Senator II kadencji (II RP)
Okres od 11 marca 1928
do 30 sierpnia 1930
Przynależność polityczna PSL „Wyzwolenie”
Senator III kadencji (II RP)
Okres od 23 listopada 1930
do 10 lipca 1935
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941)

Wacław Wiktor Januszewski ps. Kochanowski (ur. 4 stycznia 1880 w Uniejowie, zm. 9 listopada 1953 w Warszawie) – polski inżynier, senator I, II i III kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1922–1935, kierownik Sekcji Kontroli Biura Delegata Rządu na Kraj od grudnia 1944 roku[1], podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Uniejowie, w ówczesnym powiecie tureckim guberni kaliskiej, w rodzinie Lucjana i Marii z Kochanowskich[2]. Ukończył gimnazjum w Łodzi, Szkołę Politechniczną we Lwowie i studia specjalne w Sorbonie. Sympatyk Polskiej Partii Socjalistycznej, deportowany do Rosji.

Po wybuchu I wojny światowej, na terenie Sosnowca i Będzina, kierował akcją pomocy dla Legionów Polskich[3].Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (XI 1916 - II 1917)[4]

W 1920 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył pod Mińskiem Mazowieckim[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 16. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia[5]. Pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych na stanowisku szefa Wydziału Przemysłu Wojennego, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr I w Warszawie. Z dniem 28 listopada 1922 roku został przeniesiony w stan nieczynny na czas trwania kadencji parlamentarnej[6][7][8].

Mieszkał w Warszawie[9]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I[10].

W latach 1935–1939 i 1945–1948 był dyrektorem Fabryki Włókien Sztucznych w Chodakowie. W czasie II wojny światowej był członkiem Stronnictwa Ludowego „Roch”. Od 1949 roku był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego[2]. Zmarł 9 listopada 1953 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[2] (kwatera 93-5-5)[11].

Wacław Januszewski był żonaty z Boguchwałą z Wołoszyńskich[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Waldemar Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940–1945, Warszawa 2003, s. 178.
  2. a b c d Parlamentarzyści ↓.
  3. a b Łoza 1938 ↓, s. 289.
  4. Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915-1917), Kielce 2003, s. 245 ​ISBN 83-7133-208-4
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 343.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 20 stycznia 1923 roku, s. 64.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1363.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1244.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 892.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 363, 859.
  11. Cmentarz Stare Powązki: WACŁAW WIKTOR JANUSZEWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-06].
  12. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]