Wacław Klaczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Michał Klaczyński
„Perkun”
Ilustracja
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 27 września 1887
Szymany
Data i miejsce śmierci 19 września 1939
Maziły
Przebieg służby
Lata służby 19141939
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 pułk piechoty
35 pułk piechoty
5 Pułk Piechoty Legionów
75 pułk piechoty
23 Dywizja Piechoty
Grupa Forteczna Obszaru Warownego „Śląsk”
Stanowiska dowódca kompanii
dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
dowódca piechoty dywizyjnej
dowódca grupa fortecznej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
bitwa pod Tomaszowem Lubelskim
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Wacław Michał Klaczyński[1][2] ps. „Perkun” (ur. 27 września 1887 w majątku Szymany, zm. 19 września 1939 koło Maził) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Szymanach, w ówczesnym powiecie nowomińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Wacława i N. z Piaskownickich. Ukończył sześć klas w szkole realnej w Orle, a następnie studiował w Krakowie filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim[3]. Należał do Związku Strzeleckiego w latach 1911–1914, gdzie ukończył szkołę oficerską. Dowódca kompanii 5 pułku piechoty w Legionach Polskich od sierpnia 1914 do lipca 1917 i brał udział we wszystkich bojach I Brygady[3]. Po kryzysie przysięgowym w okresie lipiec 1917 – sierpień 1918 przebywał w obozie w Beniaminowie. Komendant okręgu zamojskiego Polskiej Organizacji Wojskowej po zwolnieniu z obozu[3].

Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W okresie listopad 1918 – styczeń 1922 dowódca II batalionu 35 pułku piechoty. W międzyczasie (1919) ukończył w Rembertowie kurs dowódców batalionów, a we Francji (1921) kurs informacyjny dla wyższych dowódców[3]. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie z równoczesnym przeniesieniem z 35 pp[4][5][6]. Od 25 listopada 1925 do 27 czerwca 1927 był dowódcą 5 pp Leg.[3]. W maju 1928 został przeniesiony do 75 pułku piechoty w Królewskiej Hucie na stanowisko dowódcy pułku[7]. W październiku 1936 został mianowany II dowódcą piechoty dywizyjnej 23 Dywizji Piechoty w Katowicach. W 1939 był dowódcą Grupy Fortecznej Obszaru Warownego „Śląsk” i dowodził nią na całym szlaku bojowym od wschodniego terenu Górnego Śląska do płd. Lubelszczyzny podczas kampanii wrześniowej[3].

Poległ w czasie bitwy tomaszowskiej 19 września 1939 w pobliżu wsi Maziły, kiedy oddziały katowickiej Grupy Fortecznej uległy całkowitemu rozbiciu.

8 czerwca 1951 płk. Klaczyński został ekshumowany i pochowany na cmentarzu parafialnym w Łaszczowie w powiecie tomaszowskim[3].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 22, sprostowano imiona z „Wacław” na „Wacław Michał”.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 67, sprostowano datę urodzenia z „9 października 1887 roku” na „27 września 1887 roku”.
  3. a b c d e f g Strzałkowski 1990 ↓, s. 779.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 543.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 137, 402.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 133, 344.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 218.
  8. Dekret Wodza Naczelnego L. 2646 z 28 lutego 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 11 poz. 328)
  9. Odznaczenia Krzyżem i Medalem Niepodległości. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 104 z 17 kwietnia 1931. 
  10. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 64)
  11. a b c Na podstawie fotografii

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]