Wacław Kostewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wacław Stankowicz Kostewicz (zm. 1532) – marszałek królewski (1511), marszałek hospodarski (od 1509 lub 1511), dzierżawca kobryński, starosta kobryński, dorsuniski (1510-1514).

Prawdopodobnie pieczętował się herbem Leliwa.

Syn Stanka (Stanisława) Kostewicza, namiestnika kowieńskiego. Brat Janusza Stankowicza Kostewicza, wojewody witebskiego i podlaskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Widnieje w dokumentach potwierdzających unię w Mielniku (1501).

Jego pierwszą żoną była ostatnia z rodu książąt kobryńskich – Anna, w pierwszym małżeństwie za wojewodą moskiewskim Fiodorem ks. Bielskim, córka Semena ks. Kobryńskiego (prawnuka wielkiego księcia litewskiego Olgierda) i Julianny z ks. Holszańskich.

W 1512 żona Anna otrzymała księstwo kobryńskie po zmarłej bratowej - Fiedorze (Zofii) z Rohatyńskich II v. za Jerzym Pacem III v. za Mikołajem Radziwiłłowiczem. W 1516 Wacław Kostewicz otrzymał od króla po śmierci żony księstwo kobryńskie w dożywotnią dzierżawę. Dał przywileje cerkwi w Kobryniu, a w 1522 ufundował kościół w Dobuczynie (Prużanie). Mimo tego w 1522 Zygmunt I Stary daje przywilej na księstwo kobryńskie królowej Bonie. Kostewicz nie rezygnuje jednak z dożywocia na Kobryniu, ale musi podporządkować się decyzjom Bony. W 1528 Bona wymogła na Kostewiczu rezygnację z księstwa, w zamian czego zostaje on pierwszym starostą kobryńskim.

Po śmierci pierwszej żony, ożenił się ponownie z Anną Iliniczówną, córką Mikołaja, syna starosty smoleńskiego Mikołaja, i Elżbiety Niemirowicz-Szczyttówny, córki marszałka hospodarskiego Jakuba Niemirowicza Szczyta. Z Anną Iliniczówną miał dwoje dzieci:

  • Piotra (prawdopodobnie zmarłego młodo i bezpotomnie)
  • Dorotę

I v. za marszałkiem królewskim i starostą kowieńskim Jarosławem ks. Hołowczyńskim, synem kniazia Matwieja Mikitynicza

II v. za wojewodą połockim Stanisławem Dowojno, synem Stanisława i Zofii Niemirowiczówny, siostry Jana Niemirowicza Pieńka.

Zmarł w 1532. Natychmiast po jego śmierci królowa Bona przejęła księstwo kobryńskie, które z dobra lennego za czasów książąt Kobryńskich stało się dobrami „stołu królewskiego”.

Anna Iliniczówna po śmierci Kostewicza wyszła ponownie za mąż za kniazia Jana Wiktoryna Giedroycia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wacław Kostewicz, Polski Słownik Biograficzny, t. 14, s. 344-345
  • T. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia - Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 205-235