Wacław Uruszczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Uruszczak
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 28 września 1946
profesor nauk prawnych
Specjalność: historia prawa, prawo kanoniczne
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1975 – historia prawa
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1981 – historia prawa
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1990
profesor zwyczajny, prodziekan Wydziału Prawa i Administracji UJ (1990–1994)
Odznaczenia
Order Świętego Sylwestra

Wacław Uruszczak (ur. 28 września 1946 w Krakowie) – polski prawnik, historyk i kanonista, profesor nauk prawnych, specjalista z zakresu historii prawa oraz prawa kościelnego. Kierownik Katedry Historii Prawa Polskiego oraz kierownik Zakładu Prawa Kościelnego i Wyznaniowego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Adwokat. Komandor papieskiego Orderu Świętego Sylwestra.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorem nauk prawnych został w 1975, będąc ostatnim doktorantem prof. Adama Vetulaniego. Habilitował się w 1981. W 1990 otrzymał tytuł naukowy profesora, a od 1993 jest zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1985–1986 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Historyczno-Prawnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w latach 1988–1991 był zastępcą dyrektora tego Instytutu. W latach 1990–1994 pełnił funkcję prodziekana ds. ogólnych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Odbył staże naukowe w Instytucie Maxa Plancka we Frankfurcie nad Menem, Uniwersytecie w Antwerpii oraz na University of California w Berkeley. Wykładał m.in. na uniwersytetach w Montpellier, Bordeaux, Limoges i Poitiers.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Prawa Wyznaniowego, Académie des Sciences et Lettres w Montpellier, Société d'Histoire de Droit w Paryżu, Société d'Histoire du Droit et des Institutions des Anciens Pays de Droit w Montpellier, Société Jean Bodin pour l'histoire comparative du droit et des institutions, International Commission for the History of Representative and Parliamentary Institutions oraz Polskiej Akademii Umiejętności. Zasiada w Komitecie Redakcyjnym „Czasopisma Prawno-Historycznego[1] i jest redakorem naczelnym "Krakowskich Studiów z Historii Państwa i Prawa"[2].

Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora otrzymali m.in. Ludwik Sobolewski (1995)[3],Grzegorz M. Kowalski (2002)[4], Katarzyna Krzysztofek (2011)[5] i Maciej Mikuła (2012)[6].

17 listopada 2017 Uniwersytet Jagielloński zorganizował uroczystość 50-lecia jego pracy twórczej, podczas której przedstawiono wydany z tej okazji zbiór publikacji jubilata pt. Opera historico – iuridica selecta. Prawo kanoniczne – nauka prawa – prawo wyznaniowe[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Próba kodyfikacji prawa polskiego w pierwszej połowie XVI wieku. Korektura praw z 1532 r. (1979)
  • Sejm walny koronny w latach 1506–1540 (1980)
  • Korektura praw z 1532 roku: studium historycznoprawne, t. 1–2 (1990, 1991)
  • Prawo wyznaniowe (1997)
  • Państwo pierwszych Jagiellonów (1999)
  • Polonica w korespondencji królowej szwedzkiej Krystyny w zbiorach Bibliothèque Interuniversitaire w Montpellier (2001)
  • Prawo wyznaniowe : zbiór przepisów (wspólnie ze Zdzisławem Zarzyckim, 2003)
  • Cudzołóstwo według prawa zakazane popełniali : pitaval małopolski (2005)
  • Historia państwa i prawa polskiego. Tom I (966–1795) (2010)
  • Opera historico – iuridica selecta. Prawo kanoniczne – nauka prawa – prawo wyznaniowe (2017)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czasopismo Prawno-Historyczne. amu.edu.pl. [dostęp 2017-04-23].
  2. Krakowskie Studia z Historii Państwa i Prawa, www.ejournals.eu [dostęp 2019-08-10].
  3. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2019-08-14].
  4. dr hab. Grzegorz Kowalski. nauka-polska.pl. [dostęp 2019-03-12].
  5. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2019-08-10].
  6. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2019-08-10].
  7. Prawo, to nie tylko ustawy. uj.edu.pl, 17 listopada 2017. [dostęp 2017-11-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chair of Faculty of Law and Administration Jagiellonian University, 2006, s. 22, [1] (data dostępu: 20.11.2007)
  • Wacław Uruszczak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).