Wacław Wycisk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Wycisk
Biskup tytularny Caesarea in Numidia
Diligam – Serviam
Pragnę miłować i służyć
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1912
Olbrachcice
Data i miejsce śmierci 22 marca 1984
Opole
Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 1959–1967
Biskup pomocniczy opolski
Okres sprawowania 1967–1984
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 sierpnia 1936
Nominacja biskupia 16 listopada 1958
Sakra biskupia 25 stycznia 1959
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 stycznia 1959
Konsekrator Stefan Wyszyński
Współkonsekratorzy Bolesław Kominek
Franciszek Jop

Wacław Wycisk (ur. 11 lutego 1912 w Olbrachcicach, zm. 22 marca 1984 w Opolu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1959–1967, biskup pomocniczy opolski w latach 1967–1984.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po święceniach kapłańskich, które przyjął 2 sierpnia 1936 z rąk kardynała Adolfa Bertrama, pracował jako wikariusz w Oleśnie i Bytomiu, notariusz i kanclerz kurii diecezjalnej w Opolu. Był także oficjałem sądu, członkiem rady konsultorów diecezjalnych i profesorem seminarium duchownego.

16 listopada 1958 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej ze stolicą tytularną Caesarea in Numidia, skierowanym do pracy duszpasterskiej w Opolu, Sakrę biskupią otrzymał 25 stycznia 1959 z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Oficjalnie został mianowany biskupem pomocniczym diecezji opolskiej 16 października 1967. W latach 1976–1977 pełnił funkcję wikariusza generalnego i kapitulnego diecezji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Henryk Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]