Waldemar Piątek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waldemar Piątek
Pełne imię i nazwisko Waldemar Stanisław Piątek
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1979
Dębica
Wzrost 184 cm
Pozycja bramkarz
Informacje klubowe
Klub Bruk-Bet Termalica Nieciecza (trener bramkarzy)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–2000 Wisłoka Dębica
2001–2003 KSZO Ostrowiec Świętokrzyski 42 (0)
2003–2006 Lech Poznań 48 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Polska U-15
 Polska U-16
 Polska U-18
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2008 Sandecja Nowy Sącz (bramkarze)
2008 Wisłoka Dębica (bramkarze)
2009 Rafineria/Czarni Jasło (bramkarze)
2009–2010 Kolejarz Stróże (bramkarze)
2010– Polska U16U17 (bramkarze)
2011 Wisła Płock (bramkarze)
2011 Olimpia Elbląg (asystent, bramkarze)
2011–2013 Kolejarz Stróże (bramkarze)
2013–2015 Stal Rzeszów (bramkarze)
2015 Siarka Tarnobrzeg (bramkarze)
2016–2017 Wisłoka Dębica
2017– B-B Termalica Nieciecza (bramkarze)

Waldemar Piątek (ur. 2 listopada 1979 w Dębicy) – polski piłkarz, grający na pozycji bramkarza.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu Wisłoka Dębica, w roku 2001 przeszedł do KSZO Ostrowiec Świętokrzyski, w którym spędził 2 lata. Następnie zawodnik Lecha Poznań, z którym zdobył Puchar i Superpuchar Polski.

Dobre występy Piątka w Lechu zaowocowały powołaniem do reprezentacji Polski, w której ostatecznie nie zdołał zadebiutować - mecz ze Stanami Zjednoczonymi (11 lipca 2004 roku w Chicago) przesiedział na ławce rezerwowych, a 90 minut rozegrał zaczynający dopiero przygodę z reprezentacją Artur Boruc.

Dobrze zapowiadającą się karierę przerwała ciężka choroba - latem 2005 roku wykryto u niego wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Piątek został trenerem bramkarzy. Do tej pory trenował m.in. bramkarzy Sandecji Nowy Sącz, Wisłoki Dębica, Czarnych 1910 Jasło, Kolejarza Stróże[1], Wisły Płock, Olimpii Elbląg, Stali Rzeszów i drugoligowej Siarki Tarnobrzeg.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch, Lech Poznań. 80 lat i jeden rok prawdziwej historii, wydawnictwo GiA, Katowice 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]