Walentin Warennikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walentin Iwanowicz Warennikow
Валентин Иванович Варенников
Ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1923
Krasnodar, ZSRR
Data i miejsce śmierci 6 maja 2009
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19411991
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca Nadkarpackiego Okręgu Wojskowego i Wojsk Lądowych – z-ca ministra obrony ZSRR, I z-ca szefa Sztabu Generalnego Armii Radzieckiej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:

wojna wietnamska,
wojna libańska,
interwencja w Afganistanie:

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Nagroda Leninowska
Order Zasług Wojskowych (Rosja) Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Kutuzowa I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR III stopnia Medal za Zasługi Bojowe Medal za Obronę Stalingradu Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Medal 20-lecia Zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Medal 30-lecia Zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Medal 40-lecia Zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Medal 50-lecia Zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Medal 30 lat Radzieckich Sił Zbrojnych Medal 40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych Medal 50 lat Radzieckich Sił Zbrojnych Medal 60 lat Radzieckich Sił Zbrojnych Medal 10-lecia wyjścia wojsk radzieckich z Afganistanu (Białoruś)

Walentin Iwanowicz Warennikow, ros. Валентин Иванович Варенников (ur. 15 grudnia 1923 w Krasnodarze, zm. 6 maja 2009 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, dowódca Wojsk Lądowych – zastępca ministra obrony ZSRR, rosyjski działacz kombatancki, polityk, deputowany do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej 2., 3. i 4. kadencji (1996–2007), Bohater Związku Radzieckiego (1988).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny kozackiej. W czasie II wojny światowej uczestniczył m.in. w obronie Stalingradu oraz w walkach o Warszawę i Berlin. 9 maja 1945 uczestniczył w Defiladzie Zwycięstwa na Placu Czerwonym w Moskwie. Uczestniczył w konfliktach zbrojnych i działaniach wojennych w Wietnamie, Libanie, Syrii, Etiopii, Angoli i Afganistanie. Dowodził jedną z armii wojsk radzieckich stacjonujących w NRD. Był dowódcą Nadkarpackiego Okręgu Wojskowego i Wojsk Lądowych – zastępca ministra obrony ZSRR.

W 1986 wydawał rozkazy żołnierzom skierowanym do gaszenia pożaru w elektrowni atomowej w Czarnobylu. Do 1989 sprawował funkcję pierwszego zastępcy szefa Sztabu Generalnego.

W sierpniu 1991 był jednym z liderów nieudanego puczu przeciwko Michaiłowi Gorbaczowowi. Jako jedyny z uczestników odmówił przyjęcia amnestii i zażądał procesu sądowego – w 1994 został uniewinniony.

Trzykrotnie był wybierany na deputowanego do Dumy Państwowej – niższej izby rosyjskiego parlamentu, po raz ostatni w 2003.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]