Walentkowa Grań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walentkowa Grań z Doliny Pięciu Stawów Polskich
Walentkowa Grań
Walentkowa Grań od strony Świnicy

Walentkowa Grań (słow. Valentkov hrebeň, niem. Valentinsgrat, węg. Bálint-gerinc)[1] – odcinek grani głównej Tatr Wysokich pomiędzy Walentkowym Wierchem a Świnicą. Oddziela Dolinkę pod Kołem (odnoga Doliny Pięciu Stawów Polskich) od Doliny Walentkowej (odnoga Doliny Cichej). Granią biegnie granica pomiędzy Polską a Słowacją[2].

W grani od wierzchołka Świnicy znajdują się (nazwy według Czterojęzycznego słownika geograficznego Tatr[1] i Geoportalu[3], wysokości według mapy Orla Perć[4]:

Pomiędzy przełęczami – Świnickim Przechodem i Walentkową Przełęczą – w grani wyróżnia się jeszcze kilka niewielkich kulminacji rozdzielonych szczerbinami. Najwyższa z nich ma wysokość 2203 m, pozostałe od 2142 do 2166 m. U południowo-wschodnich podnóży Walentkowej Grani, tuż nad Zadnim Stawem znajduje się Walentkowa Kopka[4].

Pierwszego przejścia grani dokonali w 1907 r. Tadeusz Grabowski i Adam Staniszewski, zimą Walentkową Grań jako pierwsi pokonali Edúard Ganoczi i István Zamkovszky w 1927 r.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2018-09-02].
  2. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza. [dostęp 2018-05-02].
  4. a b Orla Perć. Mapa 1:5000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/2006. ISBN 83-87873-42-X.
  5. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951, s. 127–128.