Walenty Bal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walenty Bal
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1920
Jasionka
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 2002
Rzeszów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 28 grudnia 1944
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Walenty Bal (ur. 17 stycznia 1920 w Jasionce – zm. 10 stycznia 2002 w Rzeszowie) – duchowny, protonotariusz apostolski, infułat, dziekan dekanatu Rzeszów i kanonik gremialny kapituły jarosławskiej, długoletni katecheta i wychowawca młodzieży, rektor i pierwszy proboszcz parafii św. Krzyża, kapelan Armii Krajowej, Związku Miłośników Lwowa i Kresów Wschodnich, Cechu Rzemieślników, od 23 kwietnia 1994 honorowy obywatel miasta Rzeszowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Piotra Bala i Marii Lech. Po ukończeniu gimnazjum w Rzeszowie wstąpił w 1935 do Małego Seminarium w Przemyślu kontynuując naukę w II Liceum w Przemyślu zdając egzamin dojrzałości w 1939 wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. W czasie II wojny światowej seminarium przeniesiono do Brzozowa. Święcenia kapłańskie odebrał z rąk biskupa Franciszka Bardy 28 grudnia 1944 w Bazylice OO Jezuitów w Starej Wsi. W latach 1945–1948 pracował jako wikariusz w Borku Starym, przeniesiony został następnie do Rzeszowa jako wikariusz od 1948, a w latach 1954–1956 administrator parafii farnej. W latach 1951- 1952 i ponownie od 1957 rektor kościoła gimnazjalnego i katecheta młodzieży licealnej. W latach 1970–1998 proboszcz parafii Świętego Krzyża[1]. Został pochowany na Cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie[2]. Tablica pamiątkowa dedykowana księdzu Balowi została wmurowana w Kościele Świętego Krzyża w Rzeszowie. W 2010 pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]