Walenty Weychan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walenty Weychan (ur. 1791, zm. po 1843) – polski wojskowy.

Pochodził z rodziny notowanej w Polsce na przełomie XVII i XVIII wieku. Był synem Tomasza, kuśnierza. Służył w Armii Księstwa Warszawskiego. Brał udział w kampanii 1812 roku. Odznaczony złotym krzyżem Virtuti Militari i Znakiem Honorowym. Został nobilitowany po 1836 roku.

Jego młodszy bratem był Marceli (1796-1890), ostatni kanonik kapituły w Środzie Wielkopolskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prinke R. T., Poradnik genealoga-amatora, Warszawa 1992, s. 203.