Walerian Mroczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mroczkowski Walerian, olej Leona Biedrońskiego[1]

Walerian Mroczkowski, właściwie Walery Karłowicz Mroczkowski (ur. 6 kwietnia 1840 w Ołońcu w Karelii, zm. 1 października 1889 w Paryżu) – polski powstaniec, anarchista i fotograf we Francji, pod pseudonimem, Walery Ostroga. Był przyjacielem Bakunina i drugim mężem ks. Zoji Sumarokow-Oboleńskiej[2].

Pierwsza o nim wzmianka jest z Polskiej Szkoły Wojskowej we Włoszech, gdzie przebywał w 1861 po przerwaniu studiów medycznych na uniwersytecie warszawskim – niektóre źródła twierdzą iż pochodził z Kijowa. Brał udział w Powstaniu styczniowym na ziemi augustowskiej. Został aresztowany i uwięziony przez Prusaków. Po uwolnieniu w 1865 r. pojechał do Włoch[3].

We Florencji zapoznał się z Bakuninem, który go nazywał „Mrukiem”, i z nim wybrał się do Neapolu gdzie poznał rosyjską rodzinę Oboleńskich i został zatrudniony jako guwernant ich sześciorga dzieci. Stał się amantem Zoji Oboleńskiej (ur. 1828). Razem potem pojechali do Szwajcarii, Anglii gdzie się udzielali politycznie, ale w końcu osiedlili się we Francji gdzie Mroczkowski zajął się fotografią aby utrzymać rodzinę.

Był działaczem politycznym, grafikiem i fotografem portrecistą. Pracownie miał w Mentonie i w Trouville-sur-Mer. Pochowany został na cmentarzu Vieux Château w Mentonie[4][5]. Potomkowie przybrali nazwisko „Ostroga” jako że łatwiejsze do wymówienia dla Francuzów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dMuseion Digital Museum – Portret Walerego Mroczkowskiego „Ostrogi”, powstańca, cyfrowe.mnw.art.pl [dostęp 2019-01-03] (ang.).
  2. Laskowski, Piotr. (2016) „Jedyny wybitny bakuninowiec” – Walerian Mroczkowski (1840-1889) dans Studia z Dziejów Anarchizmu (2) w Dwusetleciu Urodzin Michała Bakunina.' Red. Skrzycki, Radosław. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. ​ISBN 978-83-7972-056-9​ p. 81-122. [1].
  3. Chankowski, Stanisław. (1972). Powstanie styczniowe w Augustowskiem, seria „Prace Białostockiego Towarzystwa Naukowego”, n. 17. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe (PWN).
  4. Acte décès archives Paris Ve Akt nr.2160.
  5. Tombe Menton tombeauxpolonais.eu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]