Walki o Mińsk Litewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walki o Mińsk Litewski (1920)
wojna polsko-bolszewicka,
Ilustracja
Dworzec kolejowy Mińsk Wileński
Czas 15 października 1920
Miejsce Mińsk Litewski
Terytorium Białoruś
Przyczyna wojna polsko-bolszewicka
Wynik zwycięstwo Wojska Polskiego, zdobycie Mińska, i wycofanie się na rozkaz
Strony konfliktu
II Rzeczpospolita Republika Polska  Rosyjska FSRR
Dowódcy
płk Gustaw Paszkiewicz Władimir Łazarewicz - 3 A, W. I. Popowicz - 5 DS, P. S. Iwanow - 6 DS, W. K. Mordwinow - 8 DS, W. K. Putna - 27 DS,
Siły
Grupa Paszkiewicza, Grupa Milewskiego, 15 DP około 4 dywizji.
Straty
200 jeńców, 10 ckm, sprzęt wojenny i tabor kolejowy
brak współrzędnych

Walki o Mińsk Litewski – walki stoczone w dniach 15 października 1920 roku przez Grupę płk Gustawa Paszkiewicza o Mińsk Litewski podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920.

Walki[edytuj | edytuj kod]

Po zwycięstwie wojsk polskich w bitwie nad Niemnem 2 i 4 Armie kontynuowały pościg za wojskami sowieckimi aż do Mińska. Po przełamaniu obrony sowieckiej pod Lebiedziewem 12 października 2 DPLeg. opanowała Mołodeczno, biorąc 200 jeńców z 5 i 6 DS, zaś 14 DP i 15 DP po walkach w rejonie Kojdanowa z 8 i 27 DS, zmusiły Sowietów do odwrotu, niwecząc plany dowództwa sowieckiego do utworzenia obrony na linii Kojdanów - Mołodeczno. Po tych sukcesach 14 DP otrzymała rozkaz obsadzenia linii Ptyczy i skierowania na Mińsk Oddziału Wydzielonego.

14 października na Mińsk ruszył Oddział Wydzielony płk Gustawa Paszkiewicza (55 i 56 pp, 2 i 3 dywizjon 14 pap, 3 kompania 14 batalionu saperów). Maszerując wzdłuż toru kolejowego z Kojdanowa na Mińsk, grupa utrzymywała na lewym skrzydle styczność bojową z 15 DP, na prawym z Grupą gen. M. Milewskiego (57 i 58 pp, 15 puł, 1 dywizjon 14 pap, 2 bateria 7 dak), która dwiema kolumnami posuwała się na Ulżany.

15 października grupa Paszkiewicza sforsowała Ptycz i podeszła pod Mińsk. Po krótkich walkach opanowała miasto o godz. 13.30, po koncentrycznym natarciu i złamaniu słabego oporu zdemoralizowanego nieprzyjaciela.

Zdobyto dużo taboru kolejowego, 10 ckm i wiele sprzętu wojennego.

16 października dowódca Grupy płk. Paszkiewicz otrzymał rozkaz wycofania się z miasta, ponieważ zgodnie z rokowaniami Mińsk pozostawał w granicach Rosji Sowieckiej. Wraz z wycofującymi się oddziałami polskimi Mińsk opuściło część ludności polskiej, która obawiała się represji sowieckich.

Walki o Mińsk Litewski zostały upamiętnione na jednej z tablic na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem "MIŃSK 15 X 1920"

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Operacja mińska

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919 - 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004. ISBN 83-7399-096-8.
  • Bogdan Skaradziński, Sąd boży 1920 roku, wyd. Świat Książki, Warszawa 1996.