Walter Bierkamp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Walter Bierkamp (ur. 17 grudnia 1901 w Hamburgu, zm. 16 kwietnia 1945 w Scharbeutz) – niemiecki zbrodniarz hitlerowski, dowódca Einsatzgruppe D, dowódca Sipo i SD w Krakowie oraz SS-Brigadeführer.

Urodzony w Hamburgu, w latach 1919-1921 był członkiem Freikorps. W 1928 zdał egzaminy prawnicze i następnie do 1937 pracował w zawodzie prawniczym (uzyskał tytuł doktora prawa). Do NSDAP wstąpił w 1932, a do SS w 1939. Od 1937 do 1941 Bierkamp był szefem Kripo (policji kryminalnej) w Hamburgu. W 1939 rozpoczął także służbę w SD, pełniąc w późniejszym okresie od 1941 do 1942 funkcję Inspektora Sipo (Policji Bezpieczeństwa) i SD w Düsseldorfie. Następnie Bierkamp otrzymał stanowisko Inspektora Sipo i SD w rejonie "Belgien-Nordfrankfreich" (Belgia i północna Francja, siedzibę miał w Paryżu).

Od 30 lipca 1942 do 15 czerwca 1943 dowodził Einsatzgruppe D (w maju 1943 przemianowano ją na Kampfgruppe "Bierkamp"), która działała w rejonie Morza Czarnego. Jego oddziały dokonywały masowych egzekucji Żydów, Cyganów oraz zajmowały się walką z miejscową partyzantką. Następnie 15.06.1943 roku Bierkampa przeniesiono na stanowisko dowódcy Sipo i SD w Krakowie w okupowanej Polsce[1] (zajmował je do 15 lutego 1945). Bezpośrednio odpowiedzialny za zagładę krakowskich Żydów i terror stosowany wobec pozostałej ludności cywilnej. Wreszcie w lutym i marcu 1945 był Wyższym Dowódcą SS i Policji w regionie "Südwest" (z siedzibą w Stuttgarcie) oraz dowódcą miejscowego SS-Nadregionu. Bierkamp zginął w akcji w kwietniu 1945 w Hamburgu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Okupacja i ruch oporu w Dzienniku Hansa Franka 1939-1945" KIW, Warszawa 1972