Walter Mirisch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walter Mirisch
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1921
Nowy Jork
Zawód producent filmowy
Współmałżonek Patricia Kahan (1947–2005; jej śmierć)
Lata aktywności 1947-2016

Walter Mortimer Mirisch (ur. 8 listopada 1921 w Nowym Jorku) – amerykański producent filmowy pochodzenia żydowskiego. Wyprodukowany przez niego dramat kryminalny W upalną noc (1967) w reżyserii Normana Jewisona przyniósł mu Oscara w kategorii najlepszego filmu roku[1][2]. W latach 1973-77 był przewodniczącym Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej[3].

W 1957 na mocy umowy podpisanej z wytwórnią United Artists (UA) założył wraz ze swoimi starszymi braćmi: Marvinem (1918-2002) i Haroldem (1907-1968) niezależną wytwórnię filmową The Mirisch Company[4]. Firma ta została ostatecznie przejęta w 1963 przez UA, jednak bracia kontynuowali samodzielną działalność pod innymi nazwami; m. in. Mirisch Films. Wytwórnia Mirischów stworzyła dla United Artists 68 filmów, do najsłynniejszych z nich należą; m. in.: Pół żartem, pół serio (1959), Konnica (1959), Garsoniera (1960), Siedmiu wspaniałych (1960), West Side Story (1961), Wielka ucieczka (1963), Różowa Pantera (1963), Różowa Pantera: Strzał w ciemności (1964), Hawaje (1966), Rosjanie nadchodzą (1966), W upalną noc (1967), Sprawa Thomasa Crowna (1968), Skrzypek na dachu (1971). Trzy z wymienionych zdobyły Oscara dla Najlepszego filmu; były to: Garsoniera w 1961, West Side Story w 1962 oraz W upalną noc w 1968.

W 1977 otrzymał nagrodę im. Cecila B. DeMille’a[5] za „wybitny wkład w rozwój kultury i rozrywki”.

Filmografia (producent)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Steven Gaydos: Walter Mirisch Looks Back on His First Producing Credit (ang.). variety.com, 2015-02-15. [dostęp 2018-10-11].
  2. THE 40TH ACADEMY AWARDS (ang.). oscars.org. [dostęp 2018-10-11].
  3. AMERYKAŃSKA AKADEMIA FILMOWA. encenc.pl. [dostęp 2018-10-11].
  4. Susan King: Career stories from a storied producer (ang.). articles.latimes.com, 2018-06-17. [dostęp 2018-10-11].
  5. The Cecil B. deMille Award (ang.). goldenglobes.com. [dostęp 2018-10-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]