Wanda Hermanówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Hermanówna
Ilustracja
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1895
Podgórze
Data i miejsce śmierci 23 września 1920
Sokółka
Przebieg służby
Lata służby 1914–1920
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 pułk piechoty Legionów
4 pułk strzelców podhalańskich
Stanowiska sanitariuszka
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka †
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941)
Krzyż Obrony Lwowa Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Odznaka pamiątkowa V Odcinka „Obrony Lwowa”

Wanda Hermanówna (ur. 25 grudnia 1895 w Podgórzu, ob. dzielnica Krakowa, zm. 23 września 1920 w Sokółce) – sanitariuszka Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie Kazimierza i Kazimiery z Kuligów. Absolwentka Szkoły Handlowej we Lwowie. Działała w organizacjach kobiecych we Lwowie i Zakopanem. Od sierpnia 1914 była sanitariuszką w Legionach Polskich[1].

W listopadzie 1918 walczyła w obronie Lwowa broniąc V odcinka – Szkoły Sienkiewicza. Następnie przyjęta została do odrodzonego Wojska Polskiego na stanowisko sanitariuszki kompanijnej w 4 pułku piechoty Legionów. W szeregach 4 pułku strzelców podhalańskich brała udział w bitwach pod Mołodecznem i Borysowem. 21 września 1920 została ciężko ranna pod wsią Zaśpicze. Dwa dni później zmarła w szpitalu polowym nr 504 w Sokółce[2]. Za pełną poświęcenia postawę odznaczona została pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W lutym 1928 jej prochy przeniesiono na Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]