Wanda Podgórska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Podgórska
Kalina
Ilustracja
Wanda Podgórska
Imię i nazwisko Wanda Romualda Podgórska
Data i miejsce urodzenia 1859
Pułtusk
Data i miejsce śmierci 29 października 1911
Moskwa
Narodowość polska
Język polskie
Dziedzina sztuki opowiadanie, komedie

Wanda Romualda Podgórska, z domu Turska, ps. „Kalina” (ur. 1859 w Pułtusku, zm. 29 października 1911 w Moskwie) – polska pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie ziemiańskiej w Pułtusku, była córką Józefa Turskiego i Stefanii z domu Siekierskiej[1]. Po otrzymaniu dobrego wykształcenia w domu, ukończyła pensję Z. Jasińskiej w Warszawie, gdzie poznała swojego przyszłego męża, Sylwestra Ignacego Podgórskiego, notariusza, za którego wyszła za mąż w 1878 roku i oboje zamieszkali w Warszawie.

W młodości rozpoczęła współpracę z warszawskimi czasopismami, m.in. „Bluszczem”, „Przyjacielem Dzieci”, „Tygodnikiem Mód i Powieści”, gdzie w latach 1885–1890 ukazywały się jej opowiadania, artykuły i komedie. W tym okresie zaprzyjaźniła się m.in. z Marią Konopnicką i Marią Ilnicką.

Około 1887 roku została zmuszona do wyjazdu do Moskwy. Okoliczności tego wyjazdu nie są znane. Wiadomo jednak, że kilka razy wracała do Warszawy, zawsze po to, aby właśnie w Polsce urodzić kolejne dziecko. Wyjazd do Moskwy przerwał działalność literacką Wandy Podgórskiej, zajmowała się tam głównie wychowaniem dzieci, jednak znajdowała czas na działalność społeczną. Była przewodniczącą tamtejszego Związku Kobiet Polskich i występowała wielokrotnie z odczytami w Domu Polskim w Moskwie, namawiając do tego również innych Polaków. Zmarła w Moskwie i tam została pochowana.

Miała sześciu synów, wśród nich Przemysława Podgórskiego oraz dwie córki, Jadwigę, dr chemii, i Janinę, późniejszą żonę Stanisława Jurkiewicza, pierwszą polską adwokatkę.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1879: Żona cudzoziemca – debiutancka komedia odznaczona na konkursie Wydziału Krajowego we Lwowie i wystawiona tam w 1885.
  • 1883: Król Jan III – opowiadania historyczne, nagrodzone przez Koło Literackie we Lwowie.
  • 1885: Dwie mazurki – opowiadanie z czasów Bolesława Krzywoustego.
  • 1885: tłumaczenie powieści Berty Behrens Sieroca dola.
  • 1902: W chacie leśnika – sztuka ludowa, wydana w Krakowie.
  • 1902: Dziad Obleś – również wydana w Krakowie.
  • 1909-1910: Dwa odczyty popularne: Co to jest naród i Historia włościan.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny, tom 27, ss. 84–85, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź, 1982.