Wanda Polańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Polańska
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1931
Fumay, Francja
Pochodzenie Polska
Typ głosu sopran
Gatunki operetka
Zawód solistka operetkowa
Aktywność od 1957
Wydawnictwo Muza

Wanda Polańska (ur. 29 kwietnia 1931 w Fumay we Francji) – polska śpiewaczka operetkowa. Uczennica profesora Józefa Gaczyńskiego w Krakowie. Jak głosi anegdota, na pierwszym spotkaniu z profesorem Józefem Gaczyńskim mistrz sprawdzał jej skalę sopranu. Polańska śpiewała coraz wyżej i wyżej, w końcu profesor zarządził: „Dziecko, przestań, bo mi klawiatury braknie!”. Tak narodził się najsłynniejszy głos powojennej operetki polskiej.

Wanda Polańska debiutowała w roku 1957 w Operetce Śląskiej w Gliwicach, na tamtejszej scenie śpiewała przez sześć sezonów głównie partie w takich operetkach jak Zemsta nietoperza, Księżniczka czardasza, Król włóczęgów, Cnotliwa Zuzanna, Wiktoria i jej huzar.

W roku 1963 artystka przeniosła się do Warszawy, stając się wkrótce pierwszą gwiazdą stołecznej Operetki Warszawskiej. Polańska śpiewała też gościnnie w Bukareszcie, Moskwie, Leningradzie, Kijowie i Charkowie. Oglądali ją też widzowie wszystkich krajów demokracji ludowej a także Anglii, Kanady i Stanów Zjednoczonych. Od lat nagrywa swój bogaty i różnorodny repertuar dla radia i telewizji.

Przykład płyty: Wanda Polańska-soprano, wyd. Muza SX-1041 (współuczestniczyli dyrygenci: Stefan Rachoń i Jan Pruszak)

Występowała też kilkakrotnie w programach Podwieczorek przy mikrofonie w kawiarni Stolica. (źródło: opis płyty autorstwa Bogdana Okulskiego).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]