Wanda Stachiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Stachiewicz
Wanda Abraham
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1895
Lwów
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1995
Montreal
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy doktor
Rodzice Stanisława, Władysław
Małżeństwo Wacław Stachiewicz
Dzieci Bogdan, Juliusz, Ewa
Krewni i powinowaci Roman (brat), Julian Stachiewicz (szwagier)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi

Wanda Maria Aleksandra Stachiewicz z domu Abraham (ur. 12 grudnia 1895 we Lwowie, zm. 8 lipca 1995 w Montrealu) – polska działaczka kulturalna na emigracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 12 grudnia 1895 we Lwowie. Była córką prof. prawa Władysława Abrahama (1860-1941, rektor Uniwersytetu Lwowskiego) i Stanisławy z domu Reiss i siostrą Romana Abrahama (1891-1976, generał brygady Wojska Polskiego).

Ukończyła Uniwersytet Lwowski, kurs pedagogiczny Wyższej Szkoły Muzycznej oraz studia w zakresie historii cywilizacji na Sorbonie w Paryżu, gdzie uzyskała tytuł doktora. W 1921 została żoną ppłk. Wacława Stachiewicza (1894-1973), późniejszego generała. Ich dziećmi byli bliźniacy Bogdan (na emigracji jako Bob Stack) i Juliusz (ur. 1924), Robert oraz córka Ewa (1931-1977, po mężu Horton)[1]. Udzielała się w pracy społecznej w ramach Białego Krzyża. W okresie II Rzeczypospolitej jej mąż został osadnikiem wojskowym w powiecie kosowskim[2].

Po wybuchu II wojny światowej przedostała się z dziećmi bez męża na Zachód. W 1940 wyjechała do Kanady, gdzie została zatrudniona w International Labour Office (Biuro Ligi Narodów) w Montrealu. Przyjęła obywatelstwo kanadyjskie. Od 1948 ponownie żyła z mężem. Była wśród założycieli Stowarzyszenia Polskich Uchodźców Wojennych. Zainicjowała założenie Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie przy montrealskim Uniwersytecie McGill. Została sekretarzem generalnym otwartego w drugiej połowie 1943 PINK oraz objęła stanowisko utworzonej w tym samym roku tamtejszej biblioteki i pełniła to stanowisko do 1977. W 1984 placówkę nazwano Biblioteka Polska im. Wandy Stachiewicz[3]. Instytucja jest największą biblioteką polską w Ameryce.

Zmarła 8 lipca 1995 w Montrealu w wieku 99 lat. Została pochowana 15 lipca 1995 w tym mieście.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]