Warszawski Uniwersytet Medyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Universitas Medica Varsoviensis
Medical University of Warsaw
Godło
Ilustracja
Kampus Banacha
Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Data założenia 1809
Typ publiczna
Państwo  Polska
Adres ul. Żwirki i Wigury 61
02-091 Warszawa
Liczba studentów 9 832[1]
Rektor Zbigniew Gaciong
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Ziemia52°12′21″N 20°59′07″E/52,205833 20,985278
Strona internetowa
Budynek Rektoratu przy ul. Żwirki i Wigury 61
Budynek Rektoratu przy ul. Żwirki i Wigury 61
Dziecięcy Szpital Kliniczny UCK WUM przy ul. Żwirki i Wigury 63a
Dziecięcy Szpital Kliniczny UCK WUM przy ul. Żwirki i Wigury 63a

Warszawski Uniwersytet Medyczny – największa polska publiczna uczelnia medyczna; prowadzi kształcenie na 17 kierunkach w języku polskim, 3 w języku angielskim oraz studia doktoranckie, studia podyplomowe, studia SGH-WUM MBA w Ochronie Zdrowia i kształcenie ustawiczne (kursy dokształcające i specjalizacyjne). Uczelnia kształci niemal 10 tys. studentów, w tym prawie 800 obcokrajowców, 470 doktorantów oraz 186 słuchaczy studiów podyplomowych. Kadra dydaktyczno-naukowa liczy ponad 1,8 tys. pracowników, w tym 180 profesorów tytularnych[2].

WUM dziś[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest nowoczesnym ośrodkiem akademickim z ponad dwustuletnią historią. Swoją niekwestionowaną pozycję lidera na mapie edukacyjnej Polski zawdzięcza z jednej strony wierności najlepszym tradycjom uniwersyteckim, z drugiej zaś dynamicznemu rozwojowi.

Wysoka efektywność nauczania jest osiągana dzięki nowoczesnej komunikacji ze studentami, dbałości o kadrę naukowo-dydaktyczną oraz stworzeniu oferty edukacyjnej odpowiadającej potrzebom rynku.

Kadrę akademicką stanowi czołówka polskich naukowców – wykwalifikowanych specjalistów, którzy dbają o życie i zdrowie pacjentów stosując innowacyjne – na skalę krajową i światową – metody leczenia. Bazę naukowo-dydaktyczną WUM stanowią największe warszawskie szpitale.

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest prężnym ośrodkiem naukowym specjalizującym się zarówno w badaniach klinicznych, jak i medycynie teoretycznej. Rosnąca liczba projektów i innowacyjnych wdrożeń stanowi potwierdzenie wielkiego potencjału naukowego Uczelni.

W międzynarodowym rankingu ARWU, zwanym rankingiem szanghajskim, opublikowanym w 2020 r., WUM zajął miejsce w przedziale 901-1000, jako jedna z dwóch polskich uczelni medycznych, zaś w najnowszym światowym zestawieniu Times Higher Education World University Rankings 2021 Warszawski Uniwersytet Medyczny został oceniony jako druga najlepsza polska uczelnia (ex aequo z Uniwersytetem Warszawskim), zajmując miejsce w przedziale 801-1000.

WUM wyróżnia:

  • bogata oferta edukacyjna dostosowana do rynku pracy
  • kadra składająca się z doświadczonych dydaktyków i specjalistów
  • działalność badawcza - ponad 200 prowadzonych projektów naukowych
  • międzynarodowy wymiar kształcenia
  • szeroka oferta kształcenia podyplomowego - 15 kierunków, w tym studia SGH-WUM MBA w Ochronie Zdrowia, liczne kursy specjalizacyjne, doskonalące, ustawiczne
  • nowoczesna infrastruktura
  • świetna lokalizacja kampusów

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okres rozbiorów Polski[edytuj | edytuj kod]

Korzenie uczelni sięgają 1809 roku, kiedy to z inicjatywy lekarzy – Augusta Wolffa, Hiacynta Dziarkowskiego, Józefa Czekierskiego i Franciszka Brandta – oraz asesora farmacji, Józefa Celińskiego, powstała Akademia Lekarska.

W 1816 Akademię Lekarską włączono jako Wydział Lekarski w skład Uniwersytetu Warszawskiego. Uniwersytet funkcjonował do października 1831, kiedy to po powstaniu listopadowym zlikwidowano wszystkie wyższe uczelnie Królestwa Polskiego. Akademickie nauczanie medycyny w Warszawie zostało przerwane na 26 lat, a rozwój naukowy i zawodowy środowiska lekarskiego dbały w tym czasie Warszawskie Towarzystwo Lekarskie oraz Rada Lekarska Królestwa Polskiego.

Wybuchy kolejnych epidemii i brak odpowiedniej liczby lekarzy wymusiły na zaborcy podjęcie decyzji o powołaniu uczelni medycznej. Najpierw w 1857 powołano Akademię Medyko-Chirurgiczną, kontynuującą tradycje Wydziału Lekarskiego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie w 1862 Akademię przyłączono do Szkoły Głównej Warszawskiej jako Wydział Lekarski.

Wzmożona rusyfikacja uczelni po upadku powstania styczniowego przerwała jej działalność. W 1869 powstał Cesarski Uniwersytet Warszawski, w którym obowiązkowym językiem wykładowym zamiast polskiego stał się rosyjski, a miejsce polskich wykładowców zajęli mniej zdolni rosyjscy. Z tych powodów uczelnia była bojkotowana przez patriotyczną młodzież, która na studia medyczne wybierała się do, między innymi, Dorpatu lub Petersburga.

Okres w II Rzeczypospolitej[edytuj | edytuj kod]

Odrodzenie warszawskiego kształcenia medycznego stało się możliwe dopiero w początkach I wojny światowej, gdy w 1915 do Warszawy wkroczyli Niemcy. Do najbardziej zaangażowanych organizatorów nowego Uniwersytetu Warszawskiego należał wówczas lekarz i społecznik – Józef Polikarp Brudziński, który został pierwszym rektorem odrodzonego uniwersytetu.

Zanim w 1916 powołano samodzielny wydział lekarski, przez pierwsze 10 miesięcy działalności uniwersytetu nauczanie medycyny odbywało się w Oddziale Przygotowawczo-Lekarskim przy Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Pierwszym dziekanem Wydziału Lekarskiego UW został prof. Leon Kryński. Kadrę stanowili profesorowie praktykujący od lat w Warszawie oraz osoby, które przenosiły się z innych ośrodków akademickich, najczęściej z Krakowa i Lwowa. Niektórzy z nich porzucali dotychczasową karierę akademicką i znaczne osiągnięcia, by budować od podstaw warszawską uczelnię. Wśród nich był wybitny polski internista – prof. Antoni Gluziński, przed I wojną światową rektor i dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu we Lwowie.

Odrodzony Uniwersytet powołał w swojej strukturze osobny wydział dla kształcenia farmaceutów. Najpierw w 1915 utworzono kursy farmaceutyczne, które od roku akademickiego 1917/1918 przemianowano na Studium Farmaceutyczne. W 1920 Studium to przekształcono w Oddział Farmaceutyczny przy Wydziale Lekarskim. Następnie rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 29 stycznia 1926 przy Uniwersytecie Warszawskim został utworzony pierwszy w Polsce samodzielny Wydział Farmaceutyczny. Jego dziekanem został prof. Władysław Mazurkiewicz.

W 1920 powołano w Warszawie Państwowy Instytut Dentystyczny kształcący dentystów na poziomie wyższym. Instytutowi, który nie posiadał pełnych praw akademickich, patronował Wydział Lekarski. Kadra naukowa wydziału uzupełniała obsadę nauczycieli akademickich instytutu i była gwarancją wysokiego poziomu nauczania. W 1933 przemianowano tę uczelnię na Akademię Stomatologiczną. Działała ona do 1949, kiedy została włączona jako Oddział Stomatologiczny do Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

Kształcenie w czasie II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W latach II wojny światowej działał tajny wydział lekarski, realizujący część programu w ramach „Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego” dr. Jana Zaorskiego (niem. Private Fachschule für Sanitares Hilfspersonal Dr. Jan Zaorski)[3]. Zajęcia prowadzono w budynkach uniwersyteckich (ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, gmach chemii fizjologicznej i zakładu fizjologii) oraz w warszawskich szpitalach[4][5].

Studenci i lekarze nieśli pomoc rannym i brali udział w walkach podczas powstania warszawskiego. Warszawska medycyna w latach wojny poniosła ogromne straty – z 23 profesorów ocalało tylko jedenastu, poległa także wielka liczba lekarzy, pielęgniarek i studentów.

Okres powojenny - Akademia Medyczna w Warszawie[edytuj | edytuj kod]

Od 1 stycznia 1950 roku weszło w życie Rozporządzenie Rady Ministrów z 24 października 1949 r. w sprawie założenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu. W ramach nowo powstałej Uczelni powołano wydziały: Lekarski (z Oddziałem Stomatologicznym) i Farmaceutyczny. Na mocy tego aktu prawnego powstałe uczelnie przejęły studentów oraz istniejące na uniwersyteckich wydziałach katedry wraz z połączonymi z nimi klinikami i zakładami naukowymi.

W dniu 3 marca 1950 roku na mocy podobnego rozporządzenia zmieniono nazwę z Akademii Lekarskich na Akademie Medyczne. W jej murach kształcili się lub pracowali lekarze, którzy stali się legendami polskiej medycyny: Ludwik Hirszfeld, Tytus Chałubiński, Jan Nielubowicz, Tadeusz Orłowski, Zbigniew Religa.

Warszawski Uniwersytet Medyczny[edytuj | edytuj kod]

22 marca 2008 Akademia Medyczna stała się Warszawskim Uniwersytetem Medycznym na mocy ustawy z dnia 23 stycznia 2008 r. Zmiana nazwy była potwierdzeniem stanu faktycznego – rzeczywistej pozycji i rangi Uczeni. Rok 2009 był dla Uczelni wyjątkowy, gdyż właśnie wtedy WUM obchodził jubileusz 200-lecia nauczania medycyny w Warszawie.

Od kilku lat Uczelnia konsekwentnie stawia na rozwój własnej bazy kliniczno-dydaktycznej. Sztandarowe obiekty, które powstały w minionych latach to: Centrum Biblioteczno-Informacyjne (2012), Centrum Badań Przedklinicznych (2014), Szpital Pediatryczny (2015), Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne (2015) oraz Uniwersyteckie Centrum Stomatologii (2019). 25 września 2019 r. na terenie Kampusu Banacha wbito symboliczną łopatę pod budowę Domu Ronalda McDonalda, zaś 2 grudnia 2019 r. odbyło się wmurowanie kamienia węgielnego Centrum Symulacji Medycznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, w którym, w symulowanych warunkach klinicznych, prowadzone będzie nauczanie umiejętności w zakresie przedmiotów klinicznych zabiegowych i niezabiegowych, jak również nauczanie praktyczne.

Władze uczelni[edytuj | edytuj kod]

Władze rektorskie w kadencji 2020-2024

Rektor uczelni: prof. dr hab. n. med. Zbigniew Gaciong

Prorektorzy:

  • prorektor do spraw studenckich i kształcenia: prof. dr hab. n. med. Marek Kuch
  • prorektor do spraw klinicznych i inwestycji: prof. dr hab. n. med. Wojciech Lisik
  • prorektor do spraw personalnych i organizacyjnych: prof. dr hab. n. med. Agnieszka Cudnoch-Jędrzejewska
  • prorektor do spraw nauki i transferu technologii: prof. dr hab. n. med. Piotr Pruszczyk
  • prorektor do spraw umiędzynarodowienia, promocji i rozwoju: prof. dr hab. n. med. Paweł Włodarski

Władze dziekańskie w kadencji 2020-2024

  • dziekan Wydziału Lekarskiego – prof. dr hab. n. med. Rafał Krenke
  • dziekan Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego – prof. dr hab. n. med. Dorota Olczak-Kowalczyk
  • dziekan Wydziału Farmaceutycznego – dr hab. n. farm. Joanna Kolmas
  • dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu – dr hab. n. med. Mariusz Gujski
  • dziekan Wydziału Medycznego - dr hab. n. med. Dariusz Białoszewski, prof. WUM

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Wydział Farmaceutyczny WUM przy ul. Banacha 1
Wydział Farmaceutyczny WUM przy ul. Banacha 1
Zakład Medycyny Sądowej WUM przy ul. Oczki 1
Zakład Medycyny Sądowej WUM przy ul. Oczki 1

Wydziały prowadzą badania naukowe oraz działalność dydaktyczną w naukach: medycznych, farmaceutycznych oraz o zdrowiu.

Wydziały Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:

Ponadto działalność dydaktyczną prowadzi Centrum Kształcenia Podyplomowego odpowiedzialne za nauczanie dyplomowanych lekarzy, farmaceutów i magistrów-specjalistów w różnych dziedzinach związanych z medycyną.

Wydział Lekarski prowadzi kształcenie na kierunku lekarskim w języku polskim i angielskim

Wydział Lekarsko-Stomatologiczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

Wydział Farmaceutyczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

  • analityka medyczna
  • farmacja – studia prowadzone w języku polskim i angielskim
  • DUO-OTM ocena technologii medycznych
  • toksykologia z elementami kryminalistyki

Wydział Nauk o Zdrowiu prowadzi kształcenie na kierunkach:

Wydział Medyczny prowadzi kształcenie na kierunkach:

  • audiofonologia z protetyką słuchu
  • elektroradiologia
  • fizjoterapia
  • logopedia ogólna i kliniczna

Baza kliniczna[edytuj | edytuj kod]

Centralny Szpital Kliniczny UCK WUM przy ul. Banacha 1a
Centralny Szpital Kliniczny UCK WUM przy ul. Banacha 1a

Szpitale kliniczne, w których WUM prowadzi działalność dydaktyczną oraz badania naukowe to:

- Centralny Szpital Kliniczny

Przychodnia Specjalistyczna Banacha

- Dziecięcy Szpital Kliniczny im. Józefa Brudzińskiego

Przychodnia Specjalistyczna dla dzieci

- Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus

Przychodnia Specjalistyczna Lindleya

Uczelnia korzysta także ze szpitali zlokalizowanych w Warszawie i okolicach, w których znajdują się katedry, kliniki i zakłady.

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Zakres pracy naukowej Uczelni dotyczy patogenezy, diagnostyki, terapii, profilaktyki i optymalizacji postępowania terapeutycznego uwzględniającego działania prewencyjne, skuteczność i koszty leczenia we wszystkich obszarach medycyny. W ramach tych działań prowadzone są eksperymentalne badania przedkliniczne i badania kliniczne w zakresie wszystkich kierunków współczesnej medycyny, a zwłaszcza chorób cywilizacyjnych, których leczenie stanowi nie tylko istotny problem kliniczny, ale i ekonomiczny. Warszawski Uniwersytet Medyczny prowadzi bliską wymianę naukową z instytucjami z całej Europy, w szczególności z Niemiec, Francji, Szwecji, Holandii, Austrii i Wielkiej Brytanii. Obecnie rozwijana jest współpraca z kolejnymi uniwersytetami i organizacjami z Europy, USA, a także z krajów azjatyckich – Chin, Indii i Japonii.

Współpraca z zagranicą[edytuj | edytuj kod]

Warszawski Uniwersytet Medyczny kształci młodych ludzi w oparciu o nowoczesne programy nauczania i obowiązujące standardy europejskie, dlatego współpraca międzynarodowa jest jednym z kluczowych elementów wdrażanej strategii edukacyjnej.

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest członkiem organizacji międzynarodowych: UNESCO, Europejskiego Stowarzyszenia Uniwersytetów (EUA), Association for Medical Education in Europe (AMEE), ECTS-MA – ECTS Medical Association oraz European Association of Erasmus Coordinators (EAEC-ERACON).

WUM uczestniczy w wielu projektach programu Erasmus+, które dotyczą problemów edukacyjnych, instytucjonalnych i zapewnienia jakości nauczania oraz w wielu projektach wielostronnych. Naukowcy z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego są nie tylko koordynatorami i partnerami w międzynarodowych konsorcjach, ale partycypują również w procesie oceny projektów w Komisji Europejskiej.

Kampusy[edytuj | edytuj kod]

Uniwersyteckie Centrum Stomatologii CM WUM przy ul. Binieckiego 6
Nowoczesne Uniwersyteckie Centrum Stomatologii CM WUM przy ul. Binieckiego 6
Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus UCK WUM przy ul. Lindleya 4
Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus UCK WUM przy ul. Lindleya 4

Warszawski Uniwersytet Medyczny posiada dwa kampusy:

  • Kampus Banacha
  • Kampus Lindleya

Najczęściej utożsamiany z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym Kampus Banacha zlokalizowany jest na obszarze między ulicami Banacha, Żwirki i Wigury, księcia Trojdena i Pawińskiego[6]. Tutaj znajduje się budynek Rektoratu, mieszczący dziekanaty Wydziału Lekarskiego, Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego, Wydziału Nauk o Zdrowiu oraz Centrum Kształcenia Podyplomowego. Rektorat połączony jest z budynkiem Centrum Dydaktycznego oraz z Centrum Biblioteczno-Informacyjnym. W 2014 r. oddano do użytku Centrum Badań Przedklinicznych i Technologii (CePT). Kampus Banacha obejmuje również gmach Wydziału Farmaceutycznego i Centralny Szpital Kliniczny - Przychodnia Specjalistyczna Banacha – oba budynki znajdują się przy ulicy Banacha. Na terenie Kampusu Banacha zlokalizowane są także: Szpital Pediatryczny (w którym mieści się Dziecięcy Szpital Kliniczny im. Józefa Polikarpa Brudzińskiego - Przychodnia Specjalistyczna dla dzieci), Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne WUM oraz Uniwersyteckie Centrum Stomatologii CM WUM.

Kampus Lindleya to zespół budynków Uczelni znajdujący się w centrum Warszawy – między ulicami[6]: Lindleya, Koszykową, Chałubińskiego i Nowogrodzką. To tutaj mieści się zmodernizowane Centrum Biostruktury i Zakład Medycyny Sądowej oraz Dom Medyków. Przy ul. Lindleya znajduje się podległy Uczelni Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus - Przychodnia Specjalistyczna Lindleya.

Wiele jednostek Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego rozsianych jest poza Kampusami i szpitalami klinicznymi w różnych częściach Warszawy, jak np. Zakłady Wydziału Nauk o Zdrowiu mające swoją siedzibę w budynku przy ulicy Ciołka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BIP Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego - 3.2 Liczba studentów, bip.wum.edu.pl [dostęp 2020-09-23] (pol.).
  2. Informacje nt. uczelni. Warszawski Uniwersytet Medyczny. [dostęp 2020-09-24].
  3. Tabliczka#140: Żołnierze Armii Krajowej – wykładowcy, absolwenci i studenci Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego dr. Jana Zaorskiego. W: Tabliczki informacyjne o działalności Armii Krajowej i jej żołnierzach [on-line]. Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej. [dostęp 2017-03-02].
  4. Wykładowcy. W: Tajne studia medyczne [on-line]. Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego. [dostęp 2017-01-25].
  5. Irena Ćwiertnia-Sitowska, Studia medyczne w latach 1941–1949 w: Wspaniali i niezapomniani (cz. 3). Studia medyczne w latach 1941–1949; Nasi nauczyciele, puls, Miesięcznik Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie im. prof. Jana Nielubowicza, Numer 2011-05.
  6. a b Mapa lokalizacji Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]