Wasilij Kazakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy marszałka. Zobacz też: polityka.
Wasilij Iwanowicz Kazakow
Василий Иванович Казаков
ilustracja
marszałek artylerii marszałek artylerii
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1898
Filippowo, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 25 maja 1968
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19161917 (armia carska)
19181968 (RKKA i AR)
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg armia carska
Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska d-ca artylerii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, z-ca i d-ca artylerii Armii Radzieckiej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
rewolucja lutowa,
wojna domowa w Rosji,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
wielka wojna ojczyźniana:
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Kutuzowa I klasy (ZSRR) Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Obronę Moskwy” Medal „Za Obronę Stalingradu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal jubileuszowy „Dwadzieścia lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” 50 years saf rib.png Medal „W upamiętnieniu 800-lecia Moskwy” Medal Przyjaźni chińsko-radzieckiej Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu II klasy Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
Wasilij Kazakow podczas podpisania aktu kapitulacjii III Rzeszy 9 maja 1945 w Berlinie
(stoi z papierosem po prawej)

Wasilij Iwanowicz Kazakow, ros. Василий Иванович Казаков (ur. 17 lipca 1898 w Filippowie, zm. 25 maja 1968 w Moskwie) – radziecki wojskowy, marszałek artylerii, zastępca dowódcy i dowódca artylerii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech (1945–1950), zastępca dowódcy (1950–1952 i 1953–1958) oraz dowódca artylerii Armii Radzieckiej (1952–1953), Bohater Związku Radzieckiego (1945),deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2. kadencji (1946–1950).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 lipca 1898 w wielodzietnej rodzinie chłopskiej, we wsi Filippowo w rejonie buturlińskim guberni niżnonowogrodzkiej, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego. W 1911 ukończył szkołę parafialną i w wieku 13. lat rozpoczął pracę w Spółce Akcyjnej „Siemens i Halske” (1911-1913), a następnie pracował w fabryce „Otto Kirchner” (1912-1913) i w zakładach „Geislera” (1913-1916). W 1916 został wcielony do armii carskiej.

Podczas I wojny światowej uczestniczył w walkach Frontu Północnego w okolicach Rygi. W 1917 brał czynny udział w rewolucji lutowej. Od 1918 służył ochotniczo w 6 Dywizji Strzeleckiej Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej jako dowódca baterii artylerii oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie był dowódcą batalionu artylerii, pułku, szefem artylerii dywizji i korpusu. W 1934 ukończył Akademię Wojskową im. Michaiła W. Frunzego.

Po napaści Niemiec na ZSRR dowodził artylerią 16 Armii, Frontów: Briańskiego, Stalingradzkiego, Dońskiego, Centralnego, Białoruskiego oraz 1 Frontu Białoruskiego. Podczas wielkiej wojny ojczyźnianej brał udział w bitwach pod: Smoleńskiem, Moskwą, Stalingradem oraz w walkach na Łuku Kurskim i o Dniepr, a także w operacjach: Bagration, wiślańsko-odrzańskiej (w w tym w walkach o Poznań), wschodniopomorskiej i berlińskiej.

W literaturze radzieckiej przypisuje mu się upowszechnienie i stosowanie w praktyce takich pojęć sztuki wykorzystania współczesnej artylerii jak „natarcie artyleryjskie”, „podwójny wał ogniowy”, „zmasowane uderzenie artyleryjskie”.

Po II wojnie światowej był zastępcą dowódcy, dowódcą artylerii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech (1945–1950), a następnie pierwszym zastępcą dowódcy (1950–1952), dowódcą (1952–1953) i zastępcą dowódcy (1953–1958) artylerii Armii Radzieckiej. 11 marca 1955 został mianowany do stopnia marszałka artylerii. W latach 1958–1965 służył na stanowisku szefa Obrony Przeciwlotniczej Wojsk Lądowych, a w latach 1965–1968 był inspektorem generalnym Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

W latach 1918–1923 członek RPK(b) i ponownie od 1932 WKP(b)/KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2. kadencji (1946–1950).

Zmarł 25 maja 1968 w Moskwie i został pochowany na stołecznym Cmentarzu Nowodziewiczym.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • kombrig (комбриг) – 1939
  • generał major artylerii (генерал-майор артиллерии) – 4 czerwca 1940;
  • generał porucznik artylerii (генерал-лейтенант артиллерии) – 17 listopada 1942
  • generał pułkownik artylerii (генерал-полковник артиллерии) – 18 września 1943
  • marszałek artylerii (маршал артиллерии) – 11 marca 1955

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]