Wasyl Kowalśkyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasyl Kowalśkyj
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1826
Brody
Data i miejsce śmierci 18 marca 1911
Wiedeń
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa

Wasyl Kowalśkyj, Bazyl Kowalski (ur. 13 stycznia 1826 w Brodach, zm. 18 marca 1911 w Wiedniu) – ukraiński prawnik, polityk i działacz społeczny, jeden z liderów ugrupowania starorusinów.

Poseł Sejmu Krajowego Galicji w latach 1867-1882, i parlamentu austriackiego w latach 1873-1897. Studiował w lwowskim i wiedeńskim (1844-1848), następnie znowu lwowskim (1849-1850, z przerwą związaną z Wiosną Ludów) seminariach duchownych.

Był uczestnikiem Zjazdu Słowiańskiego w Pradze i Soboru Ruskich Uczenych. W 1850 brał udział w przygotowywaniu «Вісника законів державних», od 1851 był jego redaktorem. Jednocześnie studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1858 był radcą sądu okręgowego w Przemyślu, potem przewodniczącym czeremyskiego sądu powiatowego. Od 1867 radca sądu we Lwowie, od 1872 — Sądu Krajowego.

Przełożył na język ukraiński austriacki kodeks handlowy i karny. Od 1883 - radca dworu. W latach 1880—1898 był radcą Sądu Najwyższego і trybunału kasacyjnego w Wiedniu, od 1898 - prezydent Senatu Sądu Najwyższego. Moskalofil, od 1851 był członkiem Instytutu Stauropigijnego, w latach 1871-1883 — jego seniorem. Członek założyciel Russkiej Rady, Hałycko-Ruskiej Matycy oraz Narodnego Domu, któremu przewodniczył w latach 1876-1883. W listopadzie 1894 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa[1]. Autor podręczników szkolnych, literat, autor operetek.

Zmarł w Wiedniu i 20 marca został tam pochowany na Cmentarzu Centralnym[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Telegramy "Kuriera Lwowskiego". Wiedeń Kurier Lwowski 1894 nr 330 z 28 listopada s.
  2. Basil Ritter von Kowalski Wiener Zeitung 1911 nr 65 z 20 marca s. 4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]