Wawrzyniec Kubala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wawrzyniec Kubala
Ilustracja
Wawrzyniec Kubala (1931)
Data i miejsce urodzenia 5 września 1885
Lwów
Data i miejsce śmierci 20 lipca 1967
Katowice
Wiceprezydent Lwowa
Okres od 1931
do 1935
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Wawrzyniec Julian Ludwik Kubala (ur. 5 września 1885 we Lwowie, zm. 20 lipca 1967 w Katowicach) – polski doktor praw, wiceprezydent Lwowa w II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 5 września 1885 we Lwowie[1][2]. Był synem Ludwika (1838-1918, historyk, nauczyciel) i Leony z domu Trzcińskiej herbu Pobóg (1853-1934)[3][4][2], kuzynem braci Władysława (1891-1941, podpułkownik intendentury) i Kazimierza (1893-1976, major pilot) Kubalów[5]. W 1903 w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie ukończył VIII klasę ze stopniem celującym i zdał egzamin dojrzałości z odznaczeniem (w jego klasie byli m.in. Jan Kanty Piętak, Kazimierz Thullie)[6]. W 1906 był stypendystą Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie[7]. Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując tytuł naukowy doktora w 1912[1].

Był działaczem endecji[1]. Należał do Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, Koła Braterskiego i Ligi Narodowej[8]. Podczas I wojny światowej na początku 1917 został wykładowcą ekonomii politycznej na Wyższych Polskich Kursach Naukowych w Kijowie (WPKN) na stanowisko docenta prawa[9]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości od 1912 do 1930 zamieszkiwał w Warszawie[1]. W październiku 1922, jako naczelnik jednego z wydziałów Głównego Urzędu Likwidacyjnego, z ramienia rządu polskiego udał się do Paryża na rokowania przed forum komisji odszkodowań w sprawie oszacowania mienia państwowego, przyjętego przez państwo polskie w byłym zaborze austriackim, w myśl art. 208 traktatu z St. Germain (wraz z nim Józef Bankiewicz)[10]. Pełnił stanowiska dyrektora departamentu w Ministerstwie Skarbu oraz członka zarządu miasta stołecznego Warszawa[8]. Od 1930 do 1935 mieszkał we Lwowie[1]. Był związany z nurtem piłsudczykowski, został członkiem Zespołu Stu[8]. Od 1931 do 1935 sprawował stanowisko wiceprezydenta Lwowa, za kadencji urzędującego w tym latach prezydenta miasta, Wacława Drojanowskiego[11][12][13][8]. Pełniąc funkcję działał na polu rozwoju gospodarczego Lwowa (np. w zakresie poszerzenia i usprawnienia sieci elektrycznej, wodociągowej, gazowej oraz w kwestii oddłużenia miasta)[8]. W wyborach samorządowych 1934 do Rady Miasta Lwowa startował z listy nr 1 prorządowej i został zastępcą wybranego z tej listy radnego inż. Mariana Żerebeckiego[14]. Był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Korpusu Kadetów nr 1 we Lwowie[15][16], wiceprezesem honorowym Małopolskiego Strażackiego Klubu Sportowego „Leopolia”[17]. W drugiej połowie lat 30. ponownie przebywał w Warszawie, gdzie był sędzią Najwyższego Trybunału Administracyjnego[1][8]. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[8].

Po II wojnie światowej mieszkał w Katowicach[1]. Był sędzią Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach[8]. Zmarł 20 lipca 1967 w Katowicach-Ligocie[8][2]. Został pochowany na Cmentarzu na Ligocie w Katowicach-Panewnikach[18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Leszek Zasztowt, Jerzy Róziewicz. Polskie Kolegium Uniwersyteckie w Kijowie (1917-1919). „Rozprawy z Dziejów Oświaty”. 34, s. 96, 1991. 
  2. a b c Wawrzyniec Kubala. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-11-28].
  3. Jan Wielek: Współtwórca "Trylogii" Ludwik Kubala (1838-1918). almanach.limanowa.org.pl, 2003. [dostęp 2016-11-28].
  4. Ludwik Kubala. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-11-28].
  5. Kubala Władysław. polskaniezwykla.pl. [dostęp 2016-11-28].
  6. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1905. Lwów: 1903, s. 129.
  7. Adam Fischer: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich. [dostęp 2016-11-28].
  8. a b c d e f g h i Stanisław Ostrowski. Pośmiertne wspomnienie. „Biuletyn”. Nr 2 (13), s. 75, Listopad 1967. Koło Lwowian w Londynie. 
  9. Leszek Zasztowt, Jerzy Róziewicz. Polskie Kolegium Uniwersyteckie w Kijowie (1917-1919). „Rozprawy z Dziejów Oświaty”. 34, s. 96, 98, 99, 105, 1991. 
  10. Kronika polityczna. „Kurier Warszawski”, s. 2, Nr 279 z 11 października 1922. 
  11. Ogłoszenie przetargu. „Gazeta Lwowska”, s. 8, Nr 299 z 30 grudnia 1930. 
  12. O budowę kościoła na Sygniówce. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 63 z 18 marca 1931. 
  13. Tow. Przyjaciół Młodz. Akademickiej. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 267 z 17 listopada 1932. 
  14. Oficjalne wyniki wyborów do Rady Miejskiej we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 130 z 31 maja 1934. 
  15. Akademia kadecka ku uczczeniu Święta Niepodległości i jej wieszcza. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 267 z 17 listopada 1932. 
  16. Towarzystwo Przyjaciół Korpusu Kadetów nr 1. „Orlęta”, s. 21, Nr 3 z listopada 1931. Korpus Kadetów Nr 1. 
  17. Wiadomości bieżące. Walne zgromadzenie M. S. K. S.. „Słowo Polskie”, s. 7, Nr 275 z 7 października 1931. 
  18. Wawrzyniec Kubala. nekropole.info. [dostęp 2016-11-28].