Werner Conze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Werner Conze (ur. 31 grudnia 1910 w Amt Neuhaus, zm. 28 kwietnia 1986 w Heidelbergu) – niemiecki historyk, działacz NSDAP, znany z propagowania rasistowskich, pseudonaukowych idei uzasadniających politykę narodowościową narodowego socjalizmu[1].

Celem jego pseudonaukowych badań było uzasadnienie niemieckiej dominacji nad innymi narodami i prawa Niemców do przejęcia nowych terytoriów[2]. Po dojściu nazistów do władzy Conze, razem z Theodorem Schiederem i Hansem Rothfelsem pomagał instytucjonalizować rasowe badania grup etnicznych w III Rzeszy[3] Podczas pracy dla niemieckiego wywiadu wojskowego (Abwehra) w roku 1936, Conze przygotował opracowanie, w którym przedstawiał Polskę, jako zacofaną i potrzebującą "niemieckiego porządku", dokument ten rekomendował także usunięcie Żydów z obowiązującego systemu prawnego, Conze uważał ich za istniejących poza prawem[3] W kolejnej pracy z roku 1938 Conze kontynuował swoje koncepcje, twierdząc iż brak przemysłu na Białorusi jest wynikiem "żydowskiej dominacji"[4].

Przez krótki czas był profesorem Reichsuniversität Posen. Po wojnie został profesorem na Uniwersytecie w Getyndze, Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma i w końcu na Uniwersytecie w Heidelbergu (gdzie był rektorem od 1969 do 1970).

W 1952 był jednym z członków komisji rządowej dla Ministerstwa ds. Wypędzonych, Uchodźców i Ofiar Wojny (tzw. komisja Schiedera) badającej wysiedlenia Niemców po II wojnie światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fred Kautz, The German historians: Hitler's willing executioners and Daniel Goldhagen, Black Rose Books Ltd., 2003, ​ISBN 1-55164-212-3​, Google Print, str. xii, 92-94
  2. Stackelberg, Roderick (2007). The Routledge Companion to Nazi Germany. Routledge. strona 93. ​ISBN 0-415-30860-7
  3. a b Ingo Haar, Michael Fahlbusch, "German scholars and ethnic cleansing, 1919-1945" Berghahn Books, 2005, strony 9-12
  4. Michael Thad Allen, "The Business of Genocide: The SS, Slave Labor, and the Concentration Camps", UNC Press, 2005, strona 137

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Eike Dunkhase: Werner Conze. Ein deutscher Historiker im 20. Jahrhundert. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 2010. (Kritische Studien zur Geschichtswissenschaft ; 194). ​ISBN 978-3-525-37012-4
  • Thomas Etzemüller: Sozialgeschichte als politische Geschichte. Werner Conze und die Neuorientierung der westdeutschen Geschichtswissenschaft nach 1945. Oldenbourg Verlag, München 2001
  • Angelika Ebbinghaus, Karl Heinz Roth: Vorläufer des Generalplans Ost. Eine Dokumentation über Theodor Schieders Polendenkschrift vom 7. Oktober 1939. W: 1999. Zeitschrift für die Sozialgeschichte des 20. und 21. Jahrhunderts 7 (1992), Heft 1, Seite 62–94
  • Götz Aly: Theodor Schieder, Werner Conze oder die Vorstufen der physischen Vernichtung. W: Winfried Schulze, Otto Gerhard Oexle: Deutsche Historiker im Nationalsozialismus. Frankfurt am Main 1999
  • Ingo Haar: Historiker im Nationalsozialismus. Deutsche Geschichtswissenschaft und der „Volkstumskampf“ im Osten. Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 2000, ​ISBN 3-525-35942-X​ .