Wiaczesław Płatonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiaczesław Płatonow
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1939
Puszkin
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 2005
Petersburg, Rosja
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
1954–1957 SKIF Leningrad
1957–1965 SKA Leningrad
1965–1971 Spartak Leningrad
Kariera trenerska
Lata Klub
1967–1971 Spartak Leningrad (grający trener)
1971–1975 ZSRR U-21
1975–1977 Kadissiya
1977–1989 Awtomobilist Leningrad
1977–1985 ZSRR
1989–1990 Raision Loimu
1990–1992 ZSRR
1992–1995 Raision Loimu
1992–1995 Finlandia
1995–2005 Awtomobilist Sankt Petersburg
1996–1997 Rosja
Odznaczenia
Order Honoru Order Przyjaźni Narodów Order Znak Honoru

Wiaczesław Aleksiejewicz Płatonow (ur. 21 stycznia 1939 w Puszkinie, zm. 26 grudnia 2005 w Petersburgu) – rosyjski siatkarz, trener. Zasłużony Trener ZSRR (1978) i Rosji (1972). Członek KPZR-u[1].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Wiaczesław Płatonow karierę zawodniczą rozpoczął w 1954 roku w SKIF Leningrad, skąd w 1957 roku przeszedł do SKA Leningrad. W 1965 roku został zawodnikiem Spartaka Leningrad, gdzie w 1971 roku zakończył zawodniczą karierę. W 1959 roku z drużyną Leningradu został mistrzem ZSRR, a w 1961 roku ukończył studia na Wydziale Wychowania Fizycznego i Sportu Leningradzkiego Instytutu Pedagogicznego

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Wiaczesław Płatonow jeszcze w czasie kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską w Spartaku Leningrad, w którym pracował do 1971 roku. Następnie został trenerem reprezentacji ZSRR juniorów, z którym trzykrotnie zdobył mistrzostwo Europy juniorów (1971, 1973, 1975). W latach 1975–1977 trenował kuwejcki klub Kadissiya.

W latach 1977–1985 oraz 1990–1992 był selekcjonerem reprezentacji ZSRR, z którym odnosił największe sukcesy w historii radzieckiej siatkówki. W 1980 roku jego drużyna na igrzyska Moskwa 1980 zdobyła złoto olimpijskie. Dwukrotnie z reprezentacją sięgnął po tytuł mistrza świata (1978, 1982, brąz - 1990), sześciokrotnie mistrzostwo Europy (1977, 1979, 1981, 1983, 1985, 1991, w czterech pierwszych edycjach pokonując w finale reprezentację Polski) oraz trzykrotnie sięgnął po Puchar Świata (1977, 1981, 1991).

W latach 1977–1989 trenował również Awtomobilist Leningrad, który pod jego wodzą 10-krotnie zdobywał medale mistrzostw ZSRR (srebro - 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, brąz - 1985, 1987, 1988, 1989) – dwukrotnie sięgnął po Puchar ZSRR (1983, 1989), dwukrotnie po Puchar Europy (1982, 1983), dwukrotnie po Puchar CEV (1988, 1989).

W latach 1989–1990 oraz 1992–1995 trenował fiński Raision Loimu, z którym w 1990 roku zdobył mistrzostwo Finlandii. W latach 1992–1995 był selekcjonerem reprezentacji Finlandii, z którą zajął 5. miejsce w Lidze Światowej 1993.

W latach 1996–1997 był trenerem reprezentacji Rosji, która pod jego wodzą dwukrotnie zdobyła brązowy medal w Lidze Światowej (1996, 1997), a także startowała na igrzyskach olimpijskich 1996 w Atlancie (4. miejsce) oraz na mistrzostwach Europy 1997 (5. miejsce).

Od 1995 roku do śmierci był trenerem Awtomobilist Sankt Petersburg, który w tym czasie nie nawiązała już do sukcesów drużyny w lat 80. (zajmował miejsca w środku tabeli w Rosyjskiej Superlidze).

Wiaczesław Płatonow kilkakrotnie był wybierany siatkarskim Trenerem Roku. W 2001 roku wraz z Yasutaką Matsudairą został wybrany najlepszym siatkarskim trenerem XXI wieku. W 2002 roku obok Tomasza Wójtowicza i Lang Ping, został uroczyście wprowadzony do Volleyball Hall of Fame, czyli Panteonu Sław Siatkówki w kolebce tej dyscypliny, w amerykańskiej miejscowości Holyoke w stanie Massachusetts.

Wiaczesław Płatonow zmarł po długiej chorobie w nocy z 25 na 26 grudnia 2005 roku. Został pochowany 29 grudnia 2005 roku na cmentarzu św. Mikołaja w Ławrze Aleksandra Newskiego w Petersburgu.

Największe sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwa ZSRR:
    • Gold medal with cup.svg 1959 (z Leningradem)

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • Igrzyska Olimpijskie:
  • Liga Światowa:
  • Mistrzostwa Świata:
  • Mistrzostwa Europy:
  • Młodzieżowe Mistrzostwa Europy:
  • Puchar Świata:
  • Mistrzostwa ZSRR:
    • Silver medal with cup.svg 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982 (z Awtomobilistem Leningrad)
    • Bronze medal with cup.svg 1985, 1987, 1988, 1989 (z Awtomobilistem Leningrad)
  • Puchar ZSRR:
    • Simple gold cup.svg 1983, 1989 (z Awtomobilistem Leningrad)
  • Mistrzostwa Finlandii:
    • Gold medal with cup.svg 1990 (z Raision Loimu)
    • Bronze medal with cup.svg 1993, 1994 (z Raision Loimu)
  • Puchar Europy Mistrzów Krajowych:
    • Simple gold cup.svg 1982, 1983 (z Awtomobilistem Leningrad)
    • Simple bronze cup.svg 1981 (z Awtomobilistem Leningrad)
  • Puchar CEV:
    • Simple gold cup.svg 1988, 1989 (z Awtomobilistem Leningrad)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]