Wieża St. Julians

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża St. Julian
Obiekt zabytkowy nr rej. 01383
Ilustracja
Państwo  Malta
Miejscowość Sliema
Adres Tower Road, Sliema
Typ budynku fortyfikacja
Rozpoczęcie budowy 1658[1]
Pierwszy właściciel Zakon Maltański
Obecny właściciel rząd Malty
Położenie na mapie Malty
Mapa lokalizacyjna Malty
Wieża St. Julian
Wieża St. Julian
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
Mapa lokalizacyjna Morza Śródziemnego
Wieża St. Julian
Wieża St. Julian
Ziemia35°55′04,1″N 14°29′57,0″E/35,917806 14,499167
Strona internetowa

Wieża St. Julian[potrzebny przypis] (malt. Torri u Batterija ta’ San Ġiljan, ang. St Julian’s Tower and Battery) – jedna z trzynastu małych umocnionych kamiennych wież obserwacyjnych zbudowana za czasów wielkiego mistrza Kawalerów maltańskich Martin de Redin zbudowana na wyspie Malta. Wieże zostały zbudowane pomiędzy rokiem 1658 a 1661[2]. Każda z wież znajduje się w zasięgu wzroku z sąsiedniej i służyły jako wieże komunikacyjne pomiędzy Gozo i Wielkim Portem, oprócz funkcji obserwacyjno-ostrzegawczych przed piratami pełniły funkcje obronne.

Wieża St. Julian została zbudowana w latach 1658 roku jako jedna z 13 wież, jest usytuowana na brzegu morza w miejscowości St. Julian’s w gminie Sliema na północno-zachodnim wybrzeżu Malty. Strzeże wejścia do zatoki St Julian’s Bay. Leży na wschód od wieży Madliena i na zachód od wieży Triq il-Wiesgħa. Posiada dwie kondygnacje. Górna z niewielkimi oknami oraz pierwotnymi drzwiami wejściowymi służyła jako pomieszczenie mieszkalne dla załogi, natomiast dolna pozbawiona okien i drzwi służyła jako magazyn żywności i broni dla załogi. Niewielka spiralna klatka schodowa, prowadząca z pierwszego pięta na dach wieży, została umieszczona wewnątrz ściany wieży. Strop dachu otoczony jest murkiem, parapetem z otworami strzelniczymi. Pierwotne wejście do wieży znajdowało się na poziomie pierwszego piętra od strony lądu i było dostępne tylko poprzez specjalną drabinę, okno obserwacyjne znajdowało się po przeciwnej stronie wieży[1]. W latach 1715–1716, podobnie jak kilka innych, wieża St. Julien została wyremontowana i przebudowana. Dobudowano wówczas półkolistą baterię od strony morza. Pierwotnie bateria była otoczona murem z otworami strzelniczymi, obecnie mur już nie istnieje. Podobnie nie zachował się murek z otworami strzelniczymi okalający dach.

W XVIII wieku oraz w czasie II wojny światowej obiekt służył jako posterunek obserwacyjny armii brytyjskiej. Wieża jest własnością Rządu Malty i wydzierżawiona osobie prywatnej. Wraz z baterią jest użytkowana jako restauracja na świeżym powietrzu[3][4]. Została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01383[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c St Julian’s Tower and Battery (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-17].
  2. Charles Debono: Coastal Towers (ang.). Mellieha.com the vilage inside out. [dostęp 2014-12-16].
  3. Coastal Towers (ang.). Malta Information, maltastartpages.com. [dostęp 2014-12-17].
  4. Coastal Towers (ang.). Maltese History & Heritage, a project run by vassallomalta.com website. [dostęp 2014-12-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]