Wieża spadochronowa w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża spadochronowa w Toruniu
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres ul. Dybowska
Ukończenie budowy 1937
Zniszczono II wojna światowa
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Wieża spadochronowa w Toruniu
Wieża spadochronowa w Toruniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wieża spadochronowa w Toruniu
Wieża spadochronowa w Toruniu
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Wieża spadochronowa w Toruniu
Wieża spadochronowa w Toruniu
Ziemia53°00′08″N 18°36′56″E/53,002222 18,615556

Wieża spadochronowa w Toruniu – wieża szkoleniowa dla skoczków spadochronowych w Toruniu.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Wieża znajdowała się w lewobrzeżnej części miasta, w dzielnicy Piaski, przy ul. Dybowskiej, w sąsiedztwie dworca kolejowego Toruń Główny i Bastionu Wschodniego Przyczółka Mostowego Twierdzy Toruń.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieżę o wysokości ok. 20 m wybudowano w 1937 roku z inicjatywy Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Rozebrano ją prawdopodobnie pod koniec II wojny światowej. Do naszych czasów zachowały się tylko fragmenty jej fundamentów. Warto dodać, że w latach 30. XX wieku na terenie Polski powstało ok. 15 tego typu budowli[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katarzyna Kluczwajd, Toruń, którego nie ma, wyd. pierwsze, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2017, s. 28, ISBN 978-83-7729-333-1.