Wiedźmin: Gra wyobraźni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiedźmin: Gra wyobraźni według Andrzeja Sapkowskiego
Twórcy Michał Marszalik, Maciej Nowak-Kreyer, Michał Studniarek, Tomasz Kreczmar
Wydawca Wydawnictwo Mag
Data wydania 2001
Gatunek Fantasy
Główny świat gry Świat wiedźmina
Mechanika k6

Wiedźmin: Gra wyobraźni według Andrzeja Sapkowskiego – wydana w 2001 roku przez wydawnictwo Mag gra fabularna oparta na sadze o wiedźminie oraz opowiadaniach Andrzeja Sapkowskiego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Podręcznik główny do gry ukazał się w 2001 roku, wcześniej jednak pojawił się podręcznik Wiedźmin: Gra wyobraźni – Wersja podstawowa. Zawierał skrócone zasady dotyczące mechaniki gry, magii, walki oraz skróconą wersję opisu świata i bestiariusza. Zawierał także gotową przygodę umożliwiającą rozpoczęcie zabawy. Podręcznik ów był skierowany w szczególności do osób dopiero rozpoczynających zabawę z grami fabularnymi i miał stanowić swoistą reklamę podręcznika głównego.

W zamyśle autorów Wiedźmin miał być grą bardziej zbliżoną do idei gier storytellingowych niż do gier koncentrujących się na mechanice. Dlatego też ukuto termin „gra wyobraźni” pojawiający się w tytule – żeby odróżnić Wiedźmina od innych gier fabularnych. Także termin „bajarz”, którym określa się mistrza gry ma wskazywać na to, że w grze najważniejsza jest opowieść.

Podręcznik główny do gry jest czarno-biały, ma 256 stron, a część ilustracji stanową obrazy z filmu i serialu Wiedźmin. Dodatkowo znajdują się w nim kolorowe ilustracje z filmu oraz mapa świata gry w formacie A4.

Mechanika[edytuj | edytuj kod]

Mechanika gry opiera się na testach wykonywanych kostką k6. Każda z postaci jest opisywana przez szereg cech i powiązanych z nimi umiejętności; należą one do przedziału 1-5. Żeby sprawdzić, czy dane zadanie się powiodło, gracz rzuca taką liczbą kostek, jak wysoką ma daną cechę, po czym liczy liczbę sukcesów (czyli kostek, na których wypadło 4, 5 lub 6) i porównuje ze stopniem trudności danego zadania. Liczba punktów posiadanych w danej umiejętności redukuje z kolei trudność testu. Jedna z kości jest w każdym teście uznawana za tzw. „kość przeznaczenia”. Jeśli wypadnie na niej 1, gracz ma do czynienia z natychmiastową porażką testu, jeśli wypadnie 6 – test natychmiast się udaje.

Świat[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry dzieje się w stworzonym na kartach powieści Andrzeja Sapkowskiego świecie fantasy. Gracz może wcielić się w dowolną postać wybraną z występujących w świecie ras (człowiek, elf, krasnolud, niziołek, gnom, wiedźmin; inne rasy pojawiły się w dodatkach).

Dodatki[edytuj | edytuj kod]

Wydawnictwo Mag wydało do Wiedźmina dwa dodatki: Czas pogardy: Wojny z Nilfgaardem (opisujący cesarstwo Nilfgaardu; zawiera nowe zasady i przygodę Łuna nad Cintrą) oraz kampanię Miecz przeznaczenia: Pokonać fatum autorstwa Joanny i Macieja Szaleńców.

Ukazały się także trzy numery 32-stronicowego magazynu „Biały Wilk”, będące w istocie dodatkami do gry:

  • „Wszystko o driadach” – skupiający się na driadach zamieszkujących Brokilon; podaje między innymi zasady dotyczące tworzenia postaci driad, rozszerzone zasady używania łuków (tzw. manewry), przedstawia nowy rodzaj magii – magię drzew – oraz zawiera przygodę Wilki Brokilonu
  • „Tajemnice Novigradu” – opisuje miasto Novigrad; zawiera między innymi historię miasta, opis najważniejszych miejsc i postaci oraz mapę.
  • „W tajnej służbie ich królewskich mości” – skupia się na postaciach szpiegów; opisuje sytuację polityczną państw świata oraz ich służby wywiadowcze. Na końcu przygoda Szpieg, którego nie było.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W treści podręcznika głównego oraz dodatków można znaleźć zabawne nawiązania do znanych w Polsce osób związanych z grami fabularnymi. Na przykład w 2. numerze „Białego Wilka” jako jeden z mieszkańców miasta pojawia się gnom-wynalazca Thommas Kretschmar, zaś jednym z twórców gry jest Tomasz Kreczmar. Innym przykładem może być „wielki bajarz, Bucikiem zwany” z podręcznika głównego – prawdopodobnie chodzi o Ignacego Trzewiczka.

Kolejne rozdziały przygody Szpieg, którego nie było z 3. numeru „Białego Wilka” są zaczerpnięte z nazw filmów szpiegowskich z Jamesem Bondem w roli głównej. Przykładowo: Pozdrowienia z NovigraduPozdrowienia z Moskwy, Człowiek ze złotym sztyletemCzłowiek ze złotym pistoletem, W tajnej służbie Jego Królewskiej MościW tajnej służbie Jej Królewskiej Mości.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]