Wielka Kopa Popradzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Kopa Popradzka
Ilustracja
Widok z podejścia na Rysy
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2354 m n.p.m.
Pierwsze wejście 1896-97
austriaccy kartografowie
• zimowe 22 marca 1913 r.
Gyula A. Hefty, Gyula Komarnicki
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, na dole nieco na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielka Kopa Popradzka”
Ziemia49°10′15″N 20°05′02″E/49,170833 20,083889

Wielka Kopa Popradzka (słow. Veľká kôpka, 2354 m) – północny, wyższy wierzchołek Kopy Popradzkiej w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w południowo-zachodniej grani Ciężkiego Szczytu, po południowej stronie Przełączki pod Kopą Popradzką (Štrbina pod Kôpkami), która oddziela szczyt od Smoczej Grani.

Między Wielką a Małą Kopą Popradzką położone są dwie skalne czuby i trzy przełączki. W kierunku od północy na południe są to:

Po południowej stronie Małej Kopy Popradzkiej znajduje się Wyżnia Popradzka Przełączka, oddzielająca masyw od Popradzkiej Grani. Wschodnie stoki Wielkiej Kopy Popradzkiej opadają do Doliny Żabiej Mięguszowieckiej, zachodnie do Dolinki Smoczej.

Nazwa pochodzi od Popradzkiego Stawu.

Pierwsze odnotowane wejścia:

  • letnie – topografowie austriaccy w czasie pomiarów, zapewne kapitan Josef Gans, w latach 1896-1897,
  • zimowe – Gyula Hefty i Gyula Komarnicki, 22 marca 1913 r.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992, s. 116-117.
Kopa Popradzka od strony Doliny Mięguszowieckiej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Waga – Szarpane Turnie. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.