Wielki Sejm Wileński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okolicznościowe 50 litów litewskich z okazji stu lat Wielkiego Sejmu Wileńskiego

Wielki Sejm Wileński – spontaniczna reprezentacja społeczeństwa litewskiego[1], zwołana w 1905 roku do Wilna.

Litewski ruch narodowy powstał w drugiej połowie XIX wieku i wiązał się z pojawieniem się wśród Litwinów świadomości narodowej. Po wybuchu rewolucji 1905 roku litewski ruch narodowy zaczął się silniej organizować. Jednym z tego przejawów był Wielki Sejm Wileński, zwołany do Wilna. Zebrana w Wilnie[2] reprezentacja Litwinów wysunęła wobec władz carskich postulat autonomii dla Litwy[2][1], której stolicą miało być Wilno[2].

Ogłoszenie przez Litwinów programu autonomii spowodowało spór z Polakami, którego przejawami była rywalizacja o niewykształcone warstwy społeczne oraz spór o przynależność Wilna[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sławomir Łodziński: Parlament Litwy (pol.). Biuro Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu. s. 2. [dostęp 2012-05-30].
  2. a b c d Dangiras Mačiulis, Rimas Miknys, Alvydas Nikžentai. „OKUPACJA WILNA” – RZECZ O HISTORII DRUGIEGO STOPNIA. „Mówią Wieki(pol.).