Wiercenia udarowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiercenia udarowe – rodzaj techniki wiertniczej, polegającej na drążeniu otworu wiertniczego za pomocą uderzeń w skałę słupkami koronki. Wytworzone zwierciny są usuwane z otworu za pomocą płuczki powietrznej lub wodnej.

W XIX wieku początkiem wiercenia udarowego było podnoszenie, a następnie szybkie opuszczanie świdra.

Obecnie udar jest generowany hydraulicznie lub pneumatycznie.

Systemy wiercenia udarowego:

  • Dolny młotek (napędzany najczęściej pneumatycznie).
  • Górny młotek (wiertarki hydrauliczne na wiertnicach i pneumatyczne ręczne).
  • System Coprod (system opatentowany przez Atlas Copco stanowi połączenie zalet wiercenia dolnym i górnym młotkiem, ma system podwójnej żerdzi, z których jedna przenosi udar a druga obrót).