Wiesław Gliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Wiesława Glińskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Wiesław Antoni Gliński (ur. w 1947 we Wrocławiu, zm. 5 lipca 2013) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, specjalista w zakresie dermatologii, wenerologii[1] i immunologii, pionier w zakresie badań autoimmunologicznych chorób skóry, w tym głównie łuszczycy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był uczniem prof. Stefanii Jabłońskiej[2]. Od 1971 pracownik, a od 2007 także kierownik Katedry i Kliniki Dermatologicznej Akademii Medycznej w Warszawie (obecnie Warszawski Uniwersytet Medyczny), a także w latach 1990-1993 i 1993-1996 prodziekan, a w latach 1996-1999 i 1999-2002 dziekan I Wydziału Lekarskiego na tejże uczelni, a w latach 2002-2005 prorektor do spraw nauki i współpracy z zagranicą oraz w latach 2005-2008 prorektor do spraw klinicznych, inwestycji i współpracy z regionem. Piastował stanowisko prezesa Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego oraz Konsultanta Krajowego do spraw Dermatologii.

10 lipca 2013 został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 176-4-12/13)[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]