Wiesław Nowotarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Nowotarski
Ilustracja
podporucznik artylerii podporucznik artylerii
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1910
Rymanów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci w maju 1940
Charków, USRR, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 1928-1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 22 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(kampania wrześniowa, obrona Lwowa (1939)

Wiesław Piotr Nowotarski (ur. 21 lutego 1910 w Rymanowie, zm. w maju 1940 w Charkowie) – działacz narodowy Związku Akademickiego „Młodzież Wszechpolska” we Lwowie, podporucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Symboliczne upamiętnienie Wiesława Nowotarskiego na grobowcu Słuszkiewiczów w Sanoku

Urodził się jako syn Józefa (ur. 1877, buchalter w towarzystwie zaliczkowym[1], organista[2]) i Władysławy (1886–1971) z domu Słuszkiewicz[3]. Od strony matki był wnukiem Michała Słuszkiewicza (1848–1936) i Pauliny (1858–1926) oraz bratankiem Maksymiliana (1884–1940) i Edmunda (1895–1980). Miał troje rodzeństwa: siostrę Marię, po mężu Gutt (1908–1939) oraz braci Stanisława (1911–1988, ksiegowego) i Witolda (1914–1999, inżyniera i stroiciela fortepianów). Jego kuzynem był Eugeniusz Słuszkiewicz.

Ukończył szkołę ludową w Rymanowie, następnie w 1928 Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego w Bochni. Po ojcu posiadł talent do gry na fortepianie, ponadto grał w tenisa zdobywając mistrzostwo miasta Bochni. Działał w Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”[4]. Po uzyskaniu matury rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Artylerii Przeciwlotniczej, lecz w trakcie trzeciego roku zachorował na gruźlicę, trafił do sanatorium w Zakopanem i nie dokończył edukacji wojskowej, po czym został przeniesiony do rezerwy.

W 1932 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej (studiował tam także jego brat Witold). Wskutek niewystarczających warunków materialnych przerywał studia celem zdobycia środków ekonomicznych (był zatrudniony w Wytwórni Samolotów WSK w Rzeszowie oraz na budowie mostu w Zagórzu na rzece Osława. Był zaangażowany w działalność społeczną, m.in. w akcję ,,Bratnia Pomoc" organizowaną przez studentów politechniki, organizował sprzedaż ryb na Rynku Lwowskim przed Wigilią (tzw. „Technickie Ryby”).

Był prezesem Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska we Lwowie; w ramach tej działalności propagował wprowadzanie w życie elementów rywalizacji ekonomicznej celem zwalczania nieuczciwego handlu żydowskiego oraz wprowadzenie numerus clausus (odsetka proporcjonalnego do wielkości mniejszości narodowych) na lwowskich uczelniach[5].

Podczas studiów w ramach 22 pułku piechoty odbywał ćwiczenia wojskowe w wymiarze sześciu tygodni w 1936 i 1938 oraz ukończył Centrum Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej. W oparciu o ukończone dwa lata w SPArt. otrzymał awans do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 w korpusie osobowym oficerów artylerii.

Wobec zagrożenia wojną, w sierpniu 1939 zmobilizowany do 6 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. W czasie kampanii wrześniowej walczył w obronie Lwowa. Po agresji ZSRR na Polskę i kapitulacji Lwowa przed Armią Czerwoną został wbrew warunkom kapitulacji miasta wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został przewieziony do Charkowa (jego nazwisko znajduje się na liście wywozowej pod numerem 4029) i zamordowany przez NKWD na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia porucznika[6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”

Wiesław Nowotarski został upamiętniony symbolicznie na grobowcu dziadków, Michała i Pauliny Słuszkiewicz, na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

14 kwietnia 2012, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, przy cmentarzu rzymskokatolickm parafii św. Wawrzyńca w rodzinnym Rymanowie został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Wiesława Nowotarskiego[7][8][9].

12 kwietnia 2013, na obelisku pamięci ofiar zbrodni katyńskiej w Bochni przy ulicy Ofiar Katynia w Bochni, odsłonięto czwartą tablicę z nazwiskami pomordowanych związanych z miastem, w tym zostało wymienione nazwisko Wiesława Nowotarskiego[10][11][12].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księga małżeństw 1905–1912 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 31 (poz. 32).
  2. Dorota Mękarska. Wigilie w sanockich rodzinach. „Echo Sanoka”, s. 8, Nr 14 z 20 grudnia 1993. 
  3. Księga Zmarłych 1959–1975 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 138 (poz. 2).
  4. Dzieje "Sokoła" w Rymanowie (część III). naszrymanow1.awardspace.com. [dostęp 9 marca 2014].
  5. I Marsz Katyński w Rymanowie. mw.org.pl, 14 maja 2012. [dostęp 8 marca 2014].
  6. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  7. Uroczystości Katyńskie. rymanow.pl, 6 marca 2014. [dostęp 19 kwietnia 2014].
  8. Pamiętamy o ofiarach tragedii katyńskiej. lorymanow.pl, 29 kwietnia 2013. [dostęp 19 kwietnia 2014].
  9. 72. rocznica Katynia. Uroczysta Msza święta oraz posadzenie dębów katyńskich i odsłonięcie pamiątkowej tablicy 14.04.2012r.. rymanow.przemyska.pl. [dostęp 19 kwietnia 2014].
  10. Pomnik Katyński: Odsłonięto czwartą tablicę. bochnianin.pl, 12 kwietnia 2013. [dostęp 8 marca 2014].
  11. Paweł Michalczyk: Uczczono ofiary Zbrodni Katyńskiej. mojabochnia.pl, 2013-04-12. [dostęp 2015-07-24].
  12. 73 rocznica zbrodni w katyńskim lesie-odsłonięto kolejną tablicę. czasbochenski.pl, 12 kwietnia 2013. [dostęp 9 maja 2020].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]