Wiesław Wysocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Wysocki
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1950
Łowicz
Zawód, zajęcie nauczyciel akademicki, historyk
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej Medal „Pro Memoria” Odznaka „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych” Order Świętego Stanisława (odznaczenie prywatne)

Wiesław Jan Wysocki (ur. 18 czerwca 1950 w Łowiczu[1]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończył studia teologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, 1978 studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim. W 1981 otrzymał stopień doktora teologii, w 1994 stopień doktora habilitowanego na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[2]. W 2003 otrzymał tytuł naukowy profesora. Specjalizuje się w biografistyce najnowszej, historii najnowszej Polski, historii powszechnej w czasach nowożytnych, historii wojskowości. Jest wiceprezesem Towarzystwa im. Stanisława ze Skarbimierza oraz członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Historii. Objął funkcję kierownika Katedry Historii Najnowszej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Do końca września 2008 był dziekanem Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych UKSW. Wykładał także w Wyższej Szkole Służby Społecznej im. ks. Franciszka Blachnickiego w Suwałkach. Od 2007 członek Rady Fundatorów Fundacji „Żołnierzy Wyklętych”[3]. Od 2008 wiceprezes Światowej Rady Badań nad Polonią (d. Rada Porozumiewawcza Badań nad Polonią).

W latach 80. należał do podziemnych struktur NSZZ „Solidarność”. Przewodniczył Komitetowi Obywatelskiemu „Solidarności” w Łowiczu. W latach 90. był członkiem zarządu fundacji „Poległym i Pomordowanym na Wschodzie”, a także zastępcą kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w randze podsekretarza stanu[4]. W latach 1990–1992 kierował również pracami Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa jako jej sekretarz generalny. W wyborach 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat parlamentarzysty z ramienia Porozumienia Centrum.

Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[5].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 27 września 2009 za wybitne zasługi w upowszechnianiu wiedzy o najnowszej historii Polski został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].
  • 14 lutego 2013 za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[7].
  • 24 października 2017 za wybitne zasługi w pielęgnowaniu pamięci o najnowszej historii Polski, za działalność kombatancką i społeczną został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8].

Ponadto otrzymał:

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Bóg na nieludzkiej ziemi: życie religijne w hitlerowskich obozach koncentracyjnych (Oświęcim – Majdanek – Stutthof) (1982), Warszawa, PAX
  • Zbudź człowieka gdziekolwiek na ziemi... (1984), Niepokalanów, Wyd. Ojców Franciszkanów
  • Cień Zawiszy: ostatnie lata marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza (1987), Warszawa, Antyk
  • O. [Ojciec] Anicet z Frydlądu – kapucyn 1875–1941 : studium biograficzne (1992), Niepokalanów, Wyd. Ojców Franciszkanów
  • Starzyńscy w Łowiczu: (studium z dziejów oświaty łowickiej w dobie strajku szkolnego) (1993), Łowicz, ŁTPN
  • Rotmistrz Pilecki (1994), Warszawa, Gryf
  • Leksykon prasy łowickiej (1997), Łowicz, AP:SSS
  • Edward Śmigły-Rydz: malarz i poeta (1997), Warszawa, Rytm
  • Sławków w latach okupacji hitlerowskiej 1939–1945 (1984), Katowice, Śląski Instytut Naukowy (wraz z Longinem Rosikoniem)
  • Biskup Władysław Bandurski (1997), Pruszków, Ajaks (wraz z Andrzejem Żakiem)
  • Niepodległość była nagrodą: polski wysiłek zbrojny w latach 1914–1921 (1999), Warszawa, Vipart
  • August Emil Fieldorf (2000), Warszawa: DIG
  • Osaczanie Prymasa: Kardynał Stefan Wyszyński jako „podopieczny” aparatu bezpieczeństwa w latach 1953–1956 (2002), Warszawa, Rytm
  • Powstanie Warszawskie 1944 (2002), Warszawa, Ministerstwo Obrony Narodowej. Departament Wychowania i Promocji Obronności
  • Marszałek Edward Śmigły-Rydz portret naczelnego wodza (2009), Pruszków, Vipart
  • Bohater spod Ossowa Ks. mjr Ignacy Jan Skorupka 1893-1920 (2010), Warszawa, Oficyna Wydawnicza „Rytm”
  • Rotmistrz Witold Pilecki 1901–1948 (2012), Warszawa, Oficyna Wydawnicza „Rytm”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz 2000 osób sprawujących władzę w Rzeczypospolitej Polskiej, PressPublica, Warszawa 1994, s. 193.
  2. Encyklopedia 100-lecia KUL. Tom II, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 616–617.
  3. O nas. lastsoldiers.pl. [dostęp 2013-11-14].
  4. Wykaz 2000 osób...
  5. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 25 grudnia 2017].
  6. Odznaczenia w 70. rocznicę powstania Polskiego Państwa Podziemnego – prezydent.pl – 27-09-2009.
  7. M.P. z 2013 r. poz. 405.
  8. Ordery dla zasłużonych w obronie suwerenności i niepodległości państwa – prezydent.pl – 24-10-2017.
  9. Jan Wiesław Wysocki. armiakrajowa.org.pl. [dostęp 2019-09-04].
  10. Prestiżowe wyróżnienie dla trzech profesorów UKSW (pol.). uksw.edu.pl, 2010-01-30. [dostęp 2013-11-22].
  11. Pro Masovia – 2010 r.. mazovia.pl. [dostęp 2017-09-07].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]