Wiktar Korbut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktar Korbut (błr. Віктар Андрэевіч Корбут, ur. 21 września 1981 w Mińsku) – białoruski i polski dziennikarz, historyk i przewodnik. Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Białorutenistów (od 2016 r.).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Białoruskie Liceum Państwowe Narodowe Humanistyczne imienia Jakuba Kołasa (1998), warsztaty dziennikarskie w Szczecinie (1998), Białoruski Uniwersytet Państwowy Kultury i Sztuki, wydział Muzealnictwa i Ochrony Pomników Historii i Kultury (2003).

Pracował jako korespondent gazety „Nasza niwa” (1998-2001), białorusko-polskiego radia „Racja” (2001-2002), specjalny korespondent gazety „Sowietskaja Biełorussija” (2002-2007, 2010-2016)[1], czasopisma „Biełaruś. Belarus” (ukazuje się w językach białoruskim, polskim, angielskim, hiszpańskim) (2005-2015), publicysta tygodnika „Turizm i otdych” (2007-2009), publicysta i redaktor działu kulturalnego gazety „Narodnaja hazieta” (2009-2010), dziennikarz Polskiego Radia (od 2018).

Od 2016 doktorant Uniwersytetu Warszawskiego[2], bada kształtowanie się białoruskiej tożsamości narodowej w świetle wileńskiego piśmiennictwa białoruskojęzycznego w latach 1906–1918.

Jako dziennikarz pracuje od 1998 r. Występuje w druku z materiałami dotyczącymi historii Białorusi i innych krajów dawnej Rzeczypospolitej (Litwy, Polski), problemów rozwoju turystyki, ochrony dziedzictwa kulturowego i historycznego dawnej RP. Artykuły na te tematy również ukazywały się w czasopismach „Arche”, „Biełaruskaja dumka”, „Spadczyna”, „Przegląd Środkowo-Wschodni”, „Białoruskie Zeszyty Historyczne”.

Uczestniczył w działalności Związku Polaków na Białorusi, Towarzystwa Języka Białoruskiego imienia Franciszka Skoryny.

Współorganizator wydarzenia kulturalnego „Kultura białoruska w panoramie”, zorganizowanego przez Centrum Kulturalne Białorusi w Warszawie oraz Katedrę Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego (2018).

Bada i promuje historię Mińska i Wilna, wspólnego białorusko-polsko-litewskiego dziedzictwa kulturalnego w tych miastach. Wśród zainteresowań naukowych – problematyka etnogenezy Białorusinów, historia białoruskiego ruchu narodowego na początku XX wieku, stosunki białorusko-polskie, białorusko-litewskie, polsko-litewskie.

Autor książek „Minsk. Łuczszyj wid na etot gorod” (2013)[3], „Ad Minska da Wilni. Historyja Biełarusi u żurnalisckich natatkach” (2016)[4][5], „Minsk. Spadczyna staroha horada. 1067-1917” (2016) (współautor: Dzmitry Łaśko)[6], „Minsk. Spadczyna stalicy Biełarusi. 1918-2018” (2017) (współautor: Dzmitry Łaśko)[7], zestawów pocztówek „Vilnius – Wilnia. Stalica Litwy u historyi Biełarusi” (2015)[8], „Minsk” (2017) (współautor: Dzmitry Łaśko), „Biełaruś” (2017) (współautor: Dzmitry Łaśko).

Autor tras wycieczkowych „Mińsk. Najlepszy widok na miasto. 10 wieków przez 3 godziny”[9], „Vilnius – Wilnia. Stolica Litwy w historii Białorusi”[10], „Białoruskie dziedzictwo Warszawy”[11].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Dyplom Honorowy Instytutu Polskiego w Mińsku (w konkursie im. Jerzego Giedroycia) za rzetelność i uniwersalny wymiar kulturowy publicystyki (2004)[12]
  • zwycięzca IX Republikańskiego Konkursu Turystycznego „Paznaj Biełaruś” (2011)[13],
  • zwycięzca Narodowego Konkursu Prasy „Załataja Litara” w nominacji "Najlepsze materiały kulturowe i historyczne" (2012)[14],
  • zwycięzca konkursu Białoruskiego Związku Dziennikarzy za najlepszą informacyjno-analityczną pracę dziennikarską (2013),
  • zwycięzca konkursu Białoruskiego Związku Dziennikarzy za najlepszą pracę dziennikarską na tematy kultury i sztuki (2015)[15],
  • laureat nagrody Białoruskiego PEN-Centrum im. Franciszka Bohuszewicza za książkę „Minsk. Spadczyna staroha horada. 1067-1917” (2017) (wspólnie z Dzmitrym Łaśko)[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Корбут Виктор // Авторы и публикации / Портал Беларусь Сегодня [Электронный ресурс] — sb.by — Дата доступа 25.04.2015
  2. Mgr Viktar Korbut, ksi.uw.edu.pl [dostęp 2019-04-02].
  3. Пальчук Н. Какой вид Минска лучший? Виктор Корбут презентовал книгу о городе // Holiday.by [Электронный ресурс] — holiday.by, 17 января 2014
  4. Ludmiła Burlewicz Miński dziennikarz wydał książkę o wieloetnicznym Wilnie -- znadniemna.pl
  5. Весялуха М. Дэтэктыўная гісторыя паміж Мінскам і Вільняй // Звязда [Электронный ресурс] — zviazda.by, 15.03.2016, 00:23
  6. Белохвостик Надежда, Минск, который мы видим, но не замечаем, KP.RU - сайт «Комсомольской правды», 12 stycznia 2017 [dostęp 2019-04-02] (ros.).
  7. Криулин Владимир, Таким Минск видят только птицы, KP.RU - сайт «Комсомольской правды», 8 grudnia 2017 [dostęp 2019-04-02] (ros.).
  8. Шчарбачэвіч Н. 9 нашых адрасоў у Вільні // «Ігуменскі тракт» № 7 (108) / «Звязда» № 35 (27893), 24 лютага 2015.
  9. Дорофей М. Дом Петра Первого в Минске уничтожили. «Фэст экскурсоводов» приоткрыл страницы истории // TUT.BY [Электронный ресурс] — tut.by, 19 апреля 2015, 20:03
  10. Мацей Бурачок. В Вильнюс проложили новый маршрут для белорусских туристов — tut.by, 4 июля 2015, 16:00
  11. Беларуская спадчына Варшавы [dostęp 2019-04-02] (biał.).
  12. Skan dyplomu [1]
  13. Суслова Н. Названы победители конкурса «Познай Беларусь» // Портал газеты "Туризм и отдых" [Электронный ресурс] — tio.by, 29.09.2011
  14. Андреев В. Слово идет в ногу со временем // Портал Беларусь Сегодня [Электронный ресурс] — sb.by, 05.05.2012
  15. Журналісты БЕЛТА сталі лаўрэатамі рэспубліканскага творчага конкурсу «Залатое пяро» // БЕЛТА [Электронны рэсурс] — belta.by, 4 траўня 2015, 15:09
  16. Іна Студзінская, Ляўрэатамі прэміі імя Францішка Багушэвіча сталі Віктар Корбут і Зьміцер Ласько, Радыё Свабода [dostęp 2019-04-02] (biał.).