Wiktor Łabuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Łabuński ok. 1930

Wiktor Łabuński (ur. 14 kwietnia 1895 w Petersburgu, zm. 26 stycznia 1974 w Kansas City)[1] – polski pianista, kompozytor i dyrygent.

Studiował w Konserwatorium Petersburskim fortepian w klasie Leonida Nikołajewa oraz Feliksa Blumenfelda. W latach 1919-1928 był profesorem Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego (obecnie Akademia Muzyczna w Krakowie). W 1928 wyjechał do USA, gdzie koncertował i podjął pracę pedagogiczną w Nashville Conservatory, Memphis College of Music, a także University of Missouri. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Curtis Institute of Music w Filadelfii (1935).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Kosińska: Wiktor Łabuński (pol.). culture.pl. [dostęp 2011-09-14].