Wiktor Dawidienko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Dawidienko
Kraj działania ZSRR
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1914
Daniłowka
Data i miejsce śmierci 15 lutego 1983
Moskwa
profesor
Specjalność: fizyka atomowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Medal „Za pracowniczą wybitność” (ZSRR)

Wiktor Aleksandrowicz Dawidienko (ros. Виктор Александрович Давиденко, ur. 26 lutego 1914 w Daniłowce w Obwodzie Wojska Dońskiego, zm. 15 lutego 1983 w Moskwie) – radziecki fizyk atomowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1927 skończył 7-letnią szkołę i został uczniem tokarza w warsztacie remontu traktorów w sowchozie, w 1930 został tokarzem zakładów im. Kułakowa w Leningradzie, jednocześnie uczył się na wieczorowym rabfaku (fakultecie robotniczym) przy Instytucie Hydrotechnicznym. W 1932 rozpoczął studia w Leningradzkim Instytucie Industrialnym, które w 1937 ukończył z wyróżnieniem, po czym został pracownikiem naukowym Instytutu Fizyczno-Technicznego w Leningradzie, a w 1940 inżynierem w zakładach Ludowego Komisariatu Przemysłu Lotniczego ZSRR[1]. W 1943 został skierowany do pracy w laboratorium Akademii Nauk ZSRR (późniejszy Instytut Fizyczny im. Kurczatowa), a w 1948 do Biura Konstruktorskiego-11 w mieście Arzamas-16 (obecnie Sarow), gdzie był pracownikiem naukowym, potem szefem działu, szefem sektora i zastępcą kierownika naukowego. Pracował nad pierwszą radziecką bombą neutronową, a także pierwszą radziecką bombą wodorową, którą wypróbowano w 1953. Jednocześnie od 1950 do 1955 kierował grupą laboratorium hydrotechnicznego Akademii Nauk ZSRR (obecnie Zjednoczony Instytut Badań Jądrowych w Dubnej). Napisał wiele prac naukowych. Od 1953 był kandydatem nauk fizyczno-matematycznych, od 1954 doktorem, a od 1956 profesorem. Został pochowany na Cmentarzu Kuncewskim. Jego imieniem nazwano ulicę w Sarowie.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]