Wiktor Kozak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Kozak
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 5 października 1916
Błagowieszczeńsk
Data i miejsce śmierci 19 sierpnia 1995
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1939; 1944 – 1977
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Sztab Generalny Wojska Polskiego
Stanowiska szef Służby Topograficznej WP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1943–1989) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Krzyż Partyzancki Medal „Za udział w walkach o Berlin” Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” Order Flagi Narodowej II klasy (KRLD)
Grób Wiktora Kozaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Wiktor Kozak (ur. 5 października 1916 w Błagowieszczeńsku, zm. 19 sierpnia 1995 w Warszawie) – generał brygady LWP, szef Służby Topograficznej WP

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1925 powrócił z rodziną do Polski, kształcił się w szkołach średnich w Łucku i Krzemieńcu, 1938–1939 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Brał udział w wojnie obronnej 1939 m.in. pod Tomaszowem Mazowieckim i Falenicą, następnie w obronie Warszawy. Podczas okupacji pracował jako nauczyciel w Smerdyniu, następnie jako pracownik tartaku. Od stycznia 1944 współpracował z radziecką partyzantką, a w marcu 1944 wstąpił do Brygady Partyzanckiej Armii Ludowej „Grunwald” dowodzonej przez Józefa Sobiesiaka, gdzie w stopniu podporucznika dowodził kompanią. W czerwcu 1944 wstąpił do 2 DP im. J.H. Dąbrowskiego, gdzie został porucznikiem 2 pułku artylerii lekkiej. W sierpniu 1944 walczył pod Turzyskami, Puławami, Jabłonną i Legionowem, a w 1945 na Wale Pomorskim, nad Odrą i uczestniczył w marszu do Łaby. Po wojnie ukończył Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, gdzie od 1947 był wykładowcą. Od lipca 1948 dowódca 40 pal w Jarosławiu, od października 1951 dowódca artylerii 9 Dywizji Piechoty, a od października 1953 dowódca artylerii 11 Korpusu Armijnego w Gliwicach. 1955–1956 na kursie przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po ukończeniu którego został dowódcą artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Od 1959 do 1961 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W październiku 1963 mianowany generałem brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. Od października 1965 szef Wojsk Rakietowych i Artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a od kwietnia 1967 szef sztabu Wojsk Rakietowych i Artylerii WP. W latach 1968–1974 był szefem Zarządu IX Topograficznego Sztabu Generalnego WP – szefem Służby Topograficznej WP. Od 1974 do 1975 szef Misji Polskiej w Komisji Nadzoru Państw Neutralnych w Korei. W styczniu 1977 pożegnany przez wiceministra obrony narodowej gen. broni Józefa Urbanowicza w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej, a w kwietniu 1977 przeniesiony w stan spoczynku. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera 29D-1-7)[1].

Działalność agenturalna[edytuj | edytuj kod]

Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1948-1976 tajnym współpracownikiem (informatorem) Informacji Wojskowej oraz Wojskowej Służby Wewnętrznej o pseudonimie "Tomasz"[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-30].
  2. [Informacje w inwentarzu IPN]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s. 270-273.