Wiktor Kozak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Wiktora Kozaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Wiktor Kozak (ur. 5 października 1916 w Błagowieszczeńsku, zm. 19 sierpnia 1995 w Warszawie) – generał brygady LWP, szef Służby Topograficznej WP

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1925 powrócił z rodziną do Polski, kształcił się w szkołach średnich w Łucku i Krzemieńcu, 1938–1939 ukończył szkołę podchorążych rezerwy artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Brał udział w wojnie obronnej 1939 m.in. pod Tomaszowem Mazowieckim i Falenicą, następnie w obronie Warszawy. Podczas okupacji pracował jako nauczyciel w Smerdyniu, następnie jako pracownik tartaku. Od stycznia 1944 współpracował z radziecką partyzantką, a w marcu 1944 wstąpił do Brygady Partyzanckiej Armii Ludowej „Grunwald” dowodzonej przez Józefa Sobiesiaka, gdzie w stopniu podporucznika dowodził kompanią. W czerwcu 1944 wstąpił do 2 DP im. J.H. Dąbrowskiego, gdzie został porucznikiem 2 Pułku Artylerii Lekkiej. W sierpniu 1944 walczył pod Turzyskami, Puławami, Jabłonną i Legionowem, a w 1945 na Wale Pomorskim, nad Odrą i uczestniczył w marszu do Łaby. Po wojnie ukończył Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, gdzie od 1947 był wykładowcą. Od lipca 1948 dowódca 40 pal w Jarosławiu, od października 1951 dowódca artylerii 9 Dywizji Piechoty, a od października 1953 dowódca artylerii 11 Korpusu Armijnego w Gliwicach. 1955-1956 na kursie przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po ukończeniu którego został dowódcą artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Od 1959 do 1961 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W październiku 1963 mianowany generałem brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. Od października 1965 szef Wojsk Rakietowych i Artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a od kwietnia 1967 szef sztabu Wojsk Rakietowych i Artylerii WP. W latach 1968-1974 był szefem Zarządu IX Topograficznego Sztabu Generalnego WP - szefem Służby Topograficznej WP. Od 1974 do 1975 szef Misji Polskiej w Komisji Nadzoru Państw Neutralnych w Korei. W styczniu 1977 pożegnany przez wiceministra obrony narodowej gen. broni Józefa Urbanowicza w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej, a w kwietniu 1977 przeniesiony w stan spoczynku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s. 270-273.