Wiktor Szandorowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Szandorowski
Adam Szpak
pułkownik pułkownik
Data urodzenia 25 listopada 1892
Data śmierci 28 grudnia 1948
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Jednostki 1 Pułk Lotniczy
Departament IV MSWojsk.
Centralne Zakłady Lotnicze
Instytut Badań Technicznych Lotnictwa
CWOL
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Polowa Odznaka Obserwatora
Złoty Krzyż Zasługi Order Lwa Białego IV Klasy (Czechosłowacja)
Wiktor Szandorowski
Dyscypliny pływanie
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski seniorów
złoto Kraków 1923 sztafeta 4 x 45,2 m
Zwycięska sztafeta WKW Warszawa z MP 1923: Leonard Seweryński, Władysław Kuncewicz, Wiktor Szandorowski, Kazimierz Dobrowolski

Wiktor Szandorowski, ps. „Adam Szpak” (ur. 25 listopada 1892, zm. 28 grudnia 1948) – pułkownik lotnictwa Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1920 w stopniu porucznika był komendantem Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Został awansowany na stopień majora w korpusie oficerów aeronautycznych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1]. W 1923 był kierownikiem referatu w Departamencie IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku lotniczego[2].

2 września 1923 w Krakowie, podczas mistrzostw Polski w pływaniu, reprezentując WKW Warszawa zdobył złoty medal w sztafecie 4 x 45,2 m (wraz z nim w ekipie WKW płynęli por. Kazimierz Dobrowolski, por. Władysław Kuncewicz, por. inż. Leonard Seweryński)[3].

1 kwietnia 1924 został przydzielony do Centralnych Zakładów Lotniczych na stanowisko kierownika działu prób[4][5]. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie oficerów aeronautycznych ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927[6]. W 1928 był oficerem Instytutu Badań Technicznych Lotnictwa[7]. W 1932 był drugim oficerem Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa[8]. W marcu 1933 został przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Aeronautyki MSWojsk.[9]. W czerwcu 1935 został przeniesiony do Departamentu Dowodzenia Ogólnego MSWojsk. na stanowisko szefa wydziału[10].

Podczas okupacji niemieckiej był oficerem Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim. W 1944 awansowany na stopień pułkownika.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 943.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 19, 927.
  3. Zawody pływackie o mistrzostwo Polski. „Stadjon”. Nr 19 (23), s. 13, 5 września 1923. 
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 30 kwietnia 1924 roku, s. 250.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 848, 860, 862.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 546.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 540.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 227, 818.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 85.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 56.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 437.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]