Wersja ortograficzna: Wilczyna

Wilczyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°28′56″N 16°25′56.9″E
- błąd 4 m
WD 52°31'N, 16°22'E, 52°28'46.34"N, 16°26'38.87"E
- błąd 20299 m
Odległość 140 m
Wilczyna
wieś
Ilustracja
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Duszniki
Liczba ludności (2011) 372[1]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-550
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0583310
Położenie na mapie gminy Duszniki
Mapa konturowa gminy Duszniki, u góry znajduje się punkt z opisem „Wilczyna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wilczyna”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wilczyna”
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa konturowa powiatu szamotulskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Wilczyna”
Ziemia52°28′56,0″N 16°25′56,9″E/52,482222 16,432472

Wilczyna (dawniej: Wilczyn[2]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Duszniki[3]. Wieś leży w pobliżu drogi krajowej nr 92 i przy drodze wojewódzkiej nr 306[4]. Od południowej strony wsi leży niewielkie jezioro, leżące w zlewisku Obry[4][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Wilczynie wzmiankowano już w 1298 roku[2][5]. W 1350 roku, kiedy wieś była własnością biskupią, przywilejem króla Kazimierza mieszkańcy zostali zwolnieni od podatków i danin[2].

Wieś duchowna Wilczina, własność biskupa poznańskiego, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[6].

Do 1896 we wsi istniał szpital[5]. Pod koniec XIX wieku Wilczyn wchodził w skład powiatu szamotulskiego i liczył 440 ha[2]. Folwark obejmował 138 ha[2]. W 9 domostwach mieszkało 201 mieszkańców, z czego 177 było katolikami, 21 ewangelikami a 3 żydami[2]. Miejscowa parafia należała wówczas do dekanatu lwóweckiego[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego[4]. W 2011 w Wilczynie mieszkały 372 osoby[1].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W Wilczynie znajduje się zabytkowy późnogotycki kościół parafialny pw. św. Jadwigi z I poł. XVI wieku, przebudowany w 1890 roku[5][7]. Ochronie jako zabytek podlega również park dworski z początku XX wieku[7].

Na południowy wschód od Wilczyny przebiega zielony szlak pieszy z Bytynia do Dusznik[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b woj. wielkopolskie >> pow. szamotulski >> gmina Duszniki. Wszystkie dane dla miejscowości Wilczyna. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 31 marca 2015].
  2. a b c d e f g h Wilczyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 461.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 2344, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 31 marca 2015]. 
  4. a b c d Jan Maj, Alicja Dziewulska: Mapa topograficzna Polski N-33-129/130: Poznań. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-150-X.
  5. a b c Romuald Krygier: Ziemia szamotulska. Wyd. 1. Wydawnictwo Poznańskie, 1972, s. 89.
  6. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 40.
  7. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 212. [dostęp 31 marca 2015].