Wilhelm Fiszer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Fiszer
generał brygady
Data urodzenia 31 maja 1764
Data śmierci 1832
Przebieg służby
Lata służby 1792-1816
Siły zbrojne Legiony Polskie we Włoszech
Armia Księstwa Warszawskiego
Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy insurekcja kościuszkowska, wojny napoleońskie

Wilhelm Fiszer herbu Taczała (ur. 31 maja 1764[1] - zm. 1832) – generał brygady armii Księstwa Warszawskiego, radca Ministerium Spraw Wewnętrznych w 1811 roku[2].

Brat generała Stanisława Fiszera, ojciec Ludwika. Od 1774 kadet. W 1790 sztabskapitan w regimencie ojca (gen. mjr. wojsk koronnych i gen. adiutanta króla Niemiec Karola Ludwika Fiszera). W 1792 dowódca rezerwowego regimentu w Kaliszu.

W 1794 po bitwie pod Jędrzejowcem awansowany przez T. Kościuszkę na majora. W 1797 służył w 1 Legionie Polskim we Włoszech. W tymże roku powrócił do kraju. W 1807 był radcą departamentu kaliskiego. W lutym 1812 uzyskał stopień generała i stanowisko generalnego ordonatora (kwatermistrza) armii. W 1816 zaliczony formalnie do armii Królestwa Polskiego. Przyjął dymisję, ale pensję pobierał jeszcze w 1832.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. data urodzenia
  2. Kalendarzyk Polityczny Chronologiczny i Historyczny na rok pański 1811 z Magistraturami Kraiowemi, Warszawa 1811, s. 149.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

H. P. Kosk, Generalicja polska t. 1, wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 1998