Wilhelm Frankl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Frankl
20 zwycięstw
Ilustracja
Lt Wilhelm Frankl
Leutnant
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1893
Hamburg, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 8 kwietnia 1917
okolice Vitry-Sailly, Francja
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Cross-Pattee-Heraldry.svg - Luftstreitkräfte
Jednostki FFA 23, FFA 40, KEK Vaux, Jagdstaffel 4
Stanowiska dowódca Jagdstaffel 4
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Pour le Mérite Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy
Fokker E.II na jakim latał w KEK Vaux Wilhelm Frankl

Wilhelm Frankl (ur. 20 grudnia 1893 w Hamburgu; zginął 8 kwietnia 1917 w okolicach Vitry-Sailly we Francji) – as lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte pochodzenia żydowskiego z 20 potwierdzonymi zwycięstwami w I wojnie światowej.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wilhelm Frankl był synem żydowskiego kupca z Hamburga. Po zdaniu egzaminu dojrzałości zapisał się do słynnej szkoły lotniczej w Johannisthal pod Berlinem prowadzonej przez pierwszą niemiecką kobietę lotnika Amelie Beese. Tamże 20 lipca 1913 roku uzyskał licencję pilota z numerem 490.

Na początku wojny zgłosił się na ochotnika do lotnictwa. Służył w jednostce rozpoznawczej FFA 40 zajmując się między innymi szkoleniem pilotów. 10 maja 1915 roku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo powietrzne nad samolotem Vosin. Było to jedno z pierwszych zwycięstw powietrznych. Został za to odznaczony Krzyżem Żelaznym I klasy. Po utworzeniu KEK Vaux Wilhelm Frankl został jednym z jej pilotów. Latając na samolotach Fokker E.II i Fokker E.III odniósł w jednostce 8 zwycięstw powietrznych. W maju 1916 roku został odznaczony Orderem Rodu Hohenzollernów, a 12 sierpnia 1916 roku najwyższym odznaczeniem wojskowym Prus Orderem Pour le Mérite.

Po utworzeniu eskadry myśliwskiej Jagdstaffel 4 Wilhelm Frankl został jednym z czołowych jej pilotów, a 14 grudnia 1916 roku został mianowany jej dowódcą. Obowiązki dowódcy pełnił do dnia swojej śmierci. 8 kwietnia 1917 roku w czasie walki z samolotami Bristol, prawdopodobnie z 48 Eskadry Royal Flying Corps, pilotowany przez niego Albatros D.III uległ awarii i runął na ziemię w okolicach Vitry-Sailly we Francji. Wilhelm Frankl z honorami został pochowany na berlińskim cmentarzu Charlottenburg.

W 1973 roku niemiecki 74 dywizjon Luftwaffe został nazwany jego imieniem.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W 1916 roku przeszedł na chrześcijaństwo. Według różnych opinii było to spowodowane dwoma względami. Planowanym ślubem z córką niemieckiego oficera marynarki oraz możliwością dalszej kariery wojskowej.
  • Po dojściu Hitlera do władzy w latach trzydziestych XX wieku, nazwisko Wilhelma Frankla zostało wymazane z wykazów bohaterów lotnictwa niemieckiego (ze względu na żydowskie pochodzenie), dopiero po zakończeniu II wojny światowej zostało ponownie na niej umieszczone.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest: Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918. Londyn: Grub Street, 1993. ISBN 0-948817-73-9. (ang.)
  • Greg VanWyngarden: Early German Aces of World War I. Wielka Brytania: Osprey Publishing, 2006, s. 96. ISBN 1-84176-997-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]