Wersja ortograficzna: Wilhelm Mohnke

Wilhelm Mohnke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Mohnke
Brigadeführer Brigadeführer
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1911
Lubeka,
Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 2001
Hamburg, Niemcy
Przebieg służby
Lata służby 1931–1945
Formacja Flag Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Stanowiska d-ca SS-Panzer-Grenadier-Regiment 26, d-ca LSSAH
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca sprzedawca samochodów
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego
Złoty Krzyż Niemiecki (III Rzesza) Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Krzyż Zasługi Wojennej II klasy z mieczami (III Rzesza) Srebrna odznaka za rany (III Rzesza) Czarna odznaka za rany (III Rzesza) Szturmowa Odznaka Piechoty w Srebrze

Wilhelm Mohnke (ur. 15 marca 1911 w Lubece, zm. 6 sierpnia 2001 w Hamburgu) – SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS.

W latach 1926–1929 pracował w firmie handlowej. W 1931 wstąpił do SS – numer legitymacji SS to 15 541. W czasie II wojny światowej walczył na frontach Europy; m.in. brał udział w napaści na Polskę (został za to dwukrotnie odznaczony – patrz poniżej).W czasie kampanii bałkańskiej ciężko ranny. Następnie został dowódcą 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”. 22 kwietnia 1945 został mianowany dowódcą obrony dzielnicy rządowej w Berlinie. 1 maja 1945, po śmierci Adolfa Hitlera, próbował uciec z oblężonej stolicy III Rzeszy, lecz został ujęty przez żołnierzy Armii Czerwonej i wzięty do niewoli. Przebywał w niej do 10 października 1955, po czym powrócił do Niemiec, gdzie zajmował się m.in. sprzedażą samochodów. Zmarł w Rahlstedt – północno-wschodniej dzielnicy Hamburga.

Zbrodnie wojenne:

W czasie kampanii francuskiej rozkazał zamordować ponad 100 w większości brytyjskich jeńców. W czasie bitwy o Caen 1944 z jego rozkazu rozstrzelano 38 kanadyjskich jeńców. Uniknął odpowiedzialności za swoje zbrodnie[1].


Odznaczenia i medale wojskowe (chronologicznie)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Szlagor, Pierwsza bitwa o Caen: czerwiec 1944 r., „Wojsko i Technika Historia” (2/2020), 2020, s. 95-96, ISSN 2450-2480.1 stycznia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gordon Williamson, Malcolm McGregor: German commanders of World War II.: Waffen-SS, Luftwaffe & Navy (2), Wyd. Osprey Publishing, Oksford 2006, s. 22–24, ​ISBN 1-84176-597-X​.
  • Wilhelm Mohnke (sylwetka) (niem.). das-ritterkreuz.de. [dostęp 7 lutego 2012].