Wilhelm Popelka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Popelka
Ilustracja
ppłk Wilhelm Popelka (przed 1932)
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1891
Brno
Data i miejsce śmierci lipiec/sierpień 1952[potrzebny przypis]
Wrocław[potrzebny przypis]
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 82 Syberyjski Pułk Piechoty
78 Pułk Piechoty
84 Pułk Piechoty
Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7
Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja) Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Wilhelm Popelka (ur. 2 kwietnia 1891, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 426. lokatą w korpusie oficerów piechoty[1]. W 1923 roku pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 82 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem. W kwietniu 1924 roku został odkomenderowany z 78 pułku piechoty w Baranowiczach do 84 pułku piechoty w Pińsku celem pełnienia obowiązków zastępcy dowódcy pułku[2]. 15 października 1924 roku został przeniesiony z 78 pułku piechoty do 84 pułku piechoty i zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku[3]. 23 stycznia 1928 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 30 lipca 1928 roku objął dowództwo Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie[4]. W 1932 roku znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie objął stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2, przeniesionej z Grudziądza do Śremu. Działalnością szkoły kierował do 1939 roku.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 34.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 26 kwietnia 1924 roku, s. 237.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 611.
  4. Rocznik Pamiątkowy 1931 ↓, s. 10.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, s. 1749.
  6. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 287.
  7. Na podstawie fotografii [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]