Wilhelmina Brinkhoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelmina Brinkhoff
Ilustracja
Minie Brinkhoff, 1974
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1952
Zevenaar, Holandia
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
srebro Marsylia 1972 Sprint
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
brąz San Cristóbal 1977 Start wspólny

Wilhelmina „Minie” Brinkhoff (ur. 19 grudnia 1952 w Zevenaar) – holenderska kolarka torowa i szosowa, srebrna medalistka torowych i brązowa medalista szosowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Największy sukces w karierze Wilhelmina Brinkhoff osiągnęła w 1972 roku, kiedy na torowych mistrzostwach świata w Marsylii zdobyła srebrny medal w sprincie indywidualnym. W zawodach tych wyprzedziła ją jedynie Galina Jermołajewa z ZSRR, a trzecie miejsce zajęła Amerykanka Sheila Young. Pięć lat później wystąpiła na szosowych mistrzostwach świata w San Cristóbal, gdzie wywalczyła brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego, ulegając tylko Francuzce Josiane Bost i Amerykance Connie Carpenter. W wyścigach szosowych jej największe sukcesy to zwycięstwa w kryteriach w Steenderen w 1970 roku, Hoogershilde w 1973 roku, Hoevelaken w 1977 roku i Alblasserdam w 1978 roku. Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Holandii, zarówno w kolarstwie torowym jak i szosowym. Nigdy nie wystartowała na igrzyskach olimpijskich.

Jej mężem jest były kolarz holenderski Peter Nieuwenhuis.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]