Willa Oskara Zieglera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Oskara Zieglera
Obiekt zabytkowy nr rej. A/272 z 16 września 1980 r.[1]
Ilustracja
Widok willi obecnie
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Marii Skłodowskiej-Curie 11
Typ budynku willa
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Henryk Brzozowski
Rozpoczęcie budowy 1895
Ukończenie budowy 1913
Pierwszy właściciel Oskar Ziegler
Kolejni właściciele Alfons i Marta Gregor
Uniwersytet Łódzki
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Willa Oskara Zieglera
Willa Oskara Zieglera
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Oskara Zieglera
Willa Oskara Zieglera
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Willa Oskara Zieglera
Willa Oskara Zieglera
Ziemia51°45′48,75″N 19°26′47,99″E/51,763542 19,446664

Willa Oskara Zieglerawilla przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie 11 (dawniej ul. Podleśna) w Łodzi , wybudowana w latach 1895-1913.

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Powstanie i pierwsza rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

Narożna działka usytuowana u zbiegu ulic Marii Skłodowskiej-Curie i Żeromskiego (dawniej Pańskiej) należała do Izydora Mayera, który w latach 1895-1910 wzniósł na niej pierwsze parterowe zabudowania. W 1910 roku kupił ją znany łódzki adwokat Marceli Karwaciński z żoną Antoniną. Jednocześnie powstał projekt rozbudowy domu sporządzony przez technika budowlanego Albina Jankaua. Podczas realizacji projekt został w znacznej mierze zmieniony przez właścicieli. Powstał wówczas dom murowany, częściowo jednopiętrowy z poddaszem i piwnicami, balkonem, tarasem i nadbudówką w formie wieży, kryty dachówką oraz parterowa oficyna mieszkalna bez piwnic, kryta papą. Opodal wybudowano stajnię i wozownię.

Druga rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

Niezrealizowany projekt nawiązywał do historyzmu i klasycyzmu nurtu secesji, natomiast wzniesiony dom miał cechy architektury "dworkowej". W roku 1913, po śmierci Marcelego Karwacińskiego, posiadłość została kupiona przez małżeństwo Armandę i Oskara Zieglerów. W tym samym roku nastąpiła kolejna przebudowa willi według projektu inżyniera Henryka Brzozowskiego, która przewidywała nadbudowę drugiej kondygnacji ze zmianą dachu na mansardowy.

Podwyższono jednocześnie wieżę i przykryto ją czterospadowym, łamanym dachem. Ponadto zmieniono kształty ryzalitów i portyków, nadając w ten sposób nowy architektoniczny wyraz willi – poprzez kubiczność i blokowość bryły. Otrzymała ona formę posecesyjnego modernizmu. Całość sprawia wrażenie raczej założenia dworskiego niż miejskiej siedziby i składa się z parterowej kordegardy, bramy wjazdowej, budynków gospodarczych, stajni i parterowej wozowni z tremolem.

Elewacje mają zróżnicowaną dekorację, która kształtowana była w zależności od usytuowania, jak też od funkcji kryjących się za nimi wnętrz. Wnętrza miały charakter reprezentacyjny i kameralny, a cechowała je funkcjonalność i komfortowe wyposażenie. Zróżnicowanie ich wystroju wynikało z przeznaczenia i stopnia reprezentacyjności. Na parterze usytuowany był prostokątny dwukondygnacyjny hol z galerią i dwubiegowymi schodami. Na osi holu położona była duża sala reprezentacyjna, z wyjściem na taras od strony ogrodu.

Okres od dwudziestolecia do dzisiaj[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku posiadłość została sprzedana Alfonsowi i Marcie Gregorom, którzy zamieszkiwali ją do końca wojny. W 1945 roku do opuszczonych pomieszczeń wprowadziła się Katedra Badań Czwartorzędu Uniwersytetu Łódzkiego. Obecnie w willi swoją siedzibę ma Łódzkie Towarzystwo Naukowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu http://www.turystyka.lodz.pl/