Willie Mays

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willie Mays
Willie Mays
Środkowozapolowy
Pełne imię i nazwisko Willie Howard Mays, Jr.
Pseudonim The Say Hey Kid
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1931
Westfield (Alabama)
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 25 maja 1951
Ostatni występ 9 września 1973
Statystyki
Średnia uderzeń 0,302
Home runy 660
Uderzenia 3283
RBI 1903
Kariera klubowa
Lata Kluby
1951–1952
1954–1972
New York/San Francisco Giants
1972–1973 New York Mets
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1979
Głosów 94,7% (1. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Willie Howard Mays, Jr. (ur. 6 maja 1931 w Westfield w stanie Alabama) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę rozpoczął w zespołach Negro League w Chattanooga Choo-Choos i Birmingham Black Barons[1][2]. Podczas występów w Negro League był obserwowany przez skautów klubów MLB, między innymi Boston Braves oraz Brooklyn Dodgers[3][4]. Ostatecznie 20 czerwca 1950 podpisał kontrakt z New York Giants[5]. Sezon 1951 rozpoczął w klubie rezerwowym Giants Minneapolis Millers[1]. W Major League Baseball zadebiutował 25 maja 1951 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies[6]. Mimo nie najlepszego sezonu, w którym uzyskał średnią uderzeń 0,274, zaliczył 68 RBI i zdobył 20 home runów w 121 meczach, został wybrany najlepszym debiutantem w National League[7][8]. W tym samym roku zagrał w World Series, jednak Giants ulegli New York Yankees w sześciu meczach[9].

W 1952 został powołany do United States Army[1]. Z powodu służby wojskowej Mays nie zagrał w 266 meczach[10]. W 1954 powrócił do zawodowego baseballu i ze średnią uderzeń 0,345 i 46 zdobytymi home runami, został wybrany MVP National League[8][11]. W tym samym sezonie New York Giants zwyciężyli w World Series pokonując Cleveland Indians 4–0[1]. Dwa lata później wstąpił do Klubu 30–30 zdobywając 36 home runów i 40 skradzionych baz[12]. W 1962 Giants (od 4 lat z siedzibą w San Francisco) przegrali World Series z New York Yankees w siedmiu meczach[9]. Trzy lata później został po raz drugi w karierze wybrany MVP[11].

22 września 1969 Mays zdobył 600. home runa w karierze[13]. 10 lipca 1970 został dziesiątym baseballistą w historii, który zaliczył 3000. uderzenie[14]. W maju 1972 w wieku 41 lat przeszedł do New York Mets, w którym zakończył karierę. 23 stycznia 1979 został członkiem Galerii Sław Baseballu[15].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP National League 1954, 1965 [11]
24× All-Star 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959¹, 1959², 1960¹, 1960², 1961¹, 1961², 1962¹
1962², 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973
[16]
All-Star Game MVP 1963, 1968 [17]
12× Gold Glove Award 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968 [18]
Zwycięzca w World Series 1954 [9]
AL Rookie of the Year Award 1951 [7]
MLB All-Century Team [19]
Baseball Hall of Fame od 1979 [15]
# 24 zastrzeżony przez Giants 1972 [20]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Baseball Immortal MVP (ang.). achievement.org. [dostęp 5 września 2012].
  2. Willie Mays (ang.). encyclopediaofalabama.org. [dostęp 5 września 2012].
  3. Rewriting history: What if the Braves had signed Willie Mays? (ang.). hardballtimes.com. [dostęp 5 września 2012].
  4. Exciting Player Is Willie Mays (ang.). The Pittsburgh Press. [dostęp 5 września 2012].
  5. Willie Mays Transactions (ang.). [dostęp 5 września 2012].
  6. Giants 8 Phillies 5 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 5 września 2012].
  7. a b Willie Mays Biography (ang.). notablebiographies.com. [dostęp 5 września 2012].
  8. a b Willie Mays Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 5 września 2012].
  9. a b c Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  10. Armed Forces Day Tribute - May 21 (ang.). 500hrc.com. [dostęp 5 września 2012].
  11. a b c Most Valuable Player winners (ang.). mlb.com. [dostęp 5 września 2012].
  12. 30-30 Club (ang.). baseball-statistics.com. [dostęp 5 września 2012].
  13. Famous Home Runs (ang.). mlb.com. [dostęp 5 września 2012].
  14. The 3000 Hit Club - Willie Mays (ang.). baseballhalloffame.org. [dostęp 17 lutego 2016].
  15. a b Mays, Willie (ang.). baseballhall.org. [dostęp 5 września 2012].
  16. Most Seasons on All-Star Roster (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  17. All-Star MVPs (ang.). mlb.com. [dostęp 15 sierpnia 2013].
  18. National League Gold Glove Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  19. All Century Team (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  20. Willie Mays Biography (ang.). espn.com. [dostęp 5 września 2012].
  21. The White House – President Obama Names Recipients of the Presidential Medal of Freedom (ang.) [dostęp 2015-11-28]