Wincenty Jordan Rozwadowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Jordan Rozwadowski herbu Trąby, ps. „Pascal” (ur. 2 stycznia 1916 w Lozannie, zm. 13 grudnia 1975 w Mbabane) – porucznik Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 stycznia 1916 w Lozannie[1] Był synem Jana Emanuela Rozwadowskiego (polityk Narodowej Demokracji i sekretarz Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu) oraz Marii z Jordan Rozwadowskich (małżeństwo kuzynów). Był bratem Cecylii ( oficer Armii Krajowej) oraz bratankiem gen. Tadeusza Rozwadowskiego.

Przed wybuchem II wojny światowej ukończył studia na Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie[1]. Na uczelni był przewodniczącym Związku Akademickiego „Młodzież Wszechpolska”[1].

W czasie wojny był jednym z organizatorów, obok Romana Czerniawskiego i Mieczysława Słowikowskiego, konspiracyjnej organizacji „Ewakuacja” wchodzącej w skład siatki wywiadowczej Ekspozytura „Francja” kierowanej przez kpt. Wincentego Zarembskiego, a później jednym z kierowników polskiej siatki wywiadowczej „F-2” we Francji. Do jego bliskich współpracowników należał wówczas Stanisław Łucki [2]. Po wyzwoleniu Francji służył w 1 Dywizji Pancernej.

Po II wojnie światowej wyemigrował do Afryki Południowej, gdzie zaangażował się w działalność antyrasistowską. Był członkiem „Demokratycznej Partii Suazi”. W 1968 roku jako jedyny biały przedstawiciel Suazi uczestniczył w londyńskich rozmowach politycznych poprzedzających nadanie krajowi niepodległości. Zmarł 13 grudnia 1975 w Mbadane[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 30, s. 103, Czerwiec 1976. Koło Lwowian w Londynie. 
  2. Franciszek Ćwik: As polskiego wywiadu (pol.). 2010-09-19. [dostęp 2010-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]